Gouden Leeuw voor `The Return'

De Amerikaanse en ook de Italiaanse film kwamen er bekaaid af bij de prijzenregen op het filmfestival in Venetië. De Gouden Leeuw ging naar de Russische film `The Return', de Zilveren Leeuw naar de Japanse film `Zatoichi' en de beste actrice kwam uit Duitsland.

De Russische film The Return heeft zaterdag de Gouden Leeuw gewonnen op het filmfestival van Venetië. Voordat Andrej Zvjagintsev de Gouden Leeuw in ontvangst nam tijdens een lange ceremonie in het festivalpaleis, had hij zijn Zilveren Leeuw al stiekem een kusje gegeven. Zvjagintsev won ook de prijs voor het beste debuut. ,,The Return markeert de terugkeer van de Russische cinema'', zei de regisseur na afloop van de prijsuitreiking. Dat Andrej Tarkovski veertig jaar geleden de Gouden Leeuw won voor zijn debuut Ivan's Childhood vond hij een `poëtisch toeval'. Op het podium droeg Zvjagintsev zijn Gouden Leeuw op aan acteur Vladimir Garin (15), die een jaar na de opnames overleed. The Return gaat over twee broers wier vader na twaalf jaar afwezigheid weer terugkomt en zijn zoons mee uit vissen neemt. Over interpretaties van de even spannende als mysterieuze film wilde de regisseur ook na het krijgen van de prijs niet in discussie gaan. In een gesprek met deze krant wilde hij vrijdag alleen zeggen dat The Return een `religieuze film' is. Tijdens de persconferentie wilde hij nog kwijt dat het een film is `die diep graaft'. De Gouden Leeuw voor The Return bewijst in ieder geval dat het festival dit jaar het liefst een film bekroonde om zijn vorm en niet om zijn onderwerp. Er waren dit jaar veel films met een politiek onderwerp voor de competities geselecteerd.

De Zilveren Leeuw voor de beste regisseur ging zaterdag naar Takeshi Kitano voor Zatoichi, de samurai-musical die de grote favoriet was bij het publiek. Kitano was niet in Venetië om de prijs te ontvangen. De speciale prijs van de jury ging naar Le cerf-volant (De vlieger) van Randa Chahal Sabbag. Daarmee werd ook een van de films over het conflict in het Midden-Oosten, een van de zwaartepunten van het festival, bekroond. Le cerf-volant gaat over een Libanees meisje dat verliefd wordt op een soldaat die de Libanees-Israëlische grens bewaakt. De regisseuse gaf tijdens het in ontvangst nemen van de prijs de Amerikaanse president een veeg uit de pan. ,,Bush heeft de wereld in goeden en slechten verdeeld. Maar ik vind dat hij slecht is en ik bij de goeden hoor.''

De enige Amerikaanse bekroning op het Lido was voor Sean Penn, die de Coppa Volpi kreeg voor zijn rol in 21 Grams van Alejandro Gonzalez Inarritu. Penn speelt in deze emotionele, bijna hysterische film een man die een nieuw hart krijgt en op zoek gaat naar de vrouw van de donor. ,,Ik ben niet dronken'', zei Penn toen hij het podium had beklommen, ,,maar zo door emoties overmand dat ik niet kan spreken.'' Tijdens de persconferentie na afloop zei Penn dat de Coppa Volpi meer voor hem betekende dan de Oscar. ,,Bij de Academy Awards gaat het vooral om geld. Dit festival moedigt geëngageerde, experimentele films aan. En niemand heeft me hier gevraagd welke ontwerper ik draag.'' De prijs voor de beste actrice ging naar Katja Riemann. Zij speelt in Rosenstrasse van Margarethe von Trotta een van de tientallen vrouwen die in Berlijn in 1943 de vrijlating eisten van hun joodse mannen. Riemann droeg haar prijs op aan deze heldinnen.

Grote verliezer was zaterdag de Italiaan Marco Belocchio, regisseur van het in de Italiaanse pers hoog gewaardeerde Buongiorno, notte, over de ontvoering van Aldo Moro. Naar verluidt had Silvio Berlusconi het op prijs gesteld als een Italiaanse film het festival zou winnen. Maar de jury onder voorzitterschap van de Italiaanse regisseur Mario Monicelli, gaf Belocchio slechts de prijs voor de beste individuele bijdrage. De regisseur kwam voor deze troostprijs niet naar Venetië. Hij liet hem door een van de acteurs in ontvangst nemen.

In de voor meer experimentele films gereserveerde tweede competitie, de Controcorrente, ging de belangrijkste prijs naar Vodka Lemon van Hiner Saleem, een lieve, enigszins magisch-realistische film over de arme bewoners van een dorp in Koerdistan. Ook Saleem nam de gelegenheid te baat om een politieke uitspraak te doen. Hij droeg zijn prijs op aan de Koerden, een vergeten volk, en riep de Turkse regering op een zanger vrij te laten die in de gevangenis zit omdat hij in het Koerdisch waagt te zingen. ,,Het onderwerp van mijn film is tragisch'', zei de in Frankrijk wonende Saleem op de persconferentie, ,,dus moest ik het wel met humor vertellen. Humor is het zoete wapen van de wanhoop.''