Alles draait om het goede gevoel

Peter van Vossen (35) maakte zaterdag na zeven maanden zijn rentree op het voetbalveld. De oud-international is ,,een beetje aan het afbouwen'' bij de amateurs van Bennekom, dat zijn eerste duel kansloos verloor van IJsselmeervogels.

Een gedreven sportman is bijna per definitie een slechte verliezer. Na afloop van de met 5-0 verloren competitiewedstrijd tegen IJsselmeervogels probeert Peter van Vossen de schuld van de nederlaag in de schoenen van de scheidsrechter te schuiven. ,,Gefeliciteerd met de drie punten'', bijt hij de voorbijlopende en nietsvermoedende arbiter toe. Van Vossen trekt zich met zijn tirade niets aan van de journalisten, die hem vol ongeloof aanstaren.

De ambitieuze voetbalveteraan is in het veld zeventig minuten tekeer gegaan tegen de scheidsrechter en zijn assistenten. De schaduwspits vloekt en tiert naar hartelust. Hij veroorzaakt de eerste overtreding al na een paar minuten en krijgt vlak voor rust een gele kaart voor een `fopduik' in het strafschopgebied. Twintig minuten voor het eindsignaal laat hij zich moegestreden wisselen. `Ouwe lul, ouwe lul', scandeert het thuispubliek in Spakenburg, waar visserslieden en koekenbakkers in de meerderheid zijn.

Van Vossen laat zich niet van de wijs brengen door de vijandige sfeer op de tribunes. ,,Ik speel tegen niemand en voor niemand. Ik speel puur voor mezelf'', verklaart hij zijn werkmethode. Toch kan hij moeilijk tevreden zijn over zijn eerste wedstrijd in het shirt van Bennekom. Hij spreekt over ,,een collectieve wanprestatie'', zegt te moeten wennen aan het lagere niveau en hekelt in bedekte termen de aaneenschakeling van verdedigingsfouten. Over de scheidsrechter laat hij zich laatdunkend uit. ,,Die man moest iets bewijzen en had zijn plakboek nog niet vol met gele kaarten'', oordeelt de gedreven sportman, die inderdaad een slechte verliezer is. Bennekom komt er in feite niet aan te pas tegen IJsselmeervogels.

Vorige week tijdens de training bleek de gedrevenheid van Peter van Vossen al. Hij werkt zich flink in het zweet. Hij moedigt zijn medespelers hartstochtelijk aan en toont zich te midden van de veredelde amateurs een technicus van formaat. Over de voetballer Van Vossen bestaat al meer dan vijftien jaar een wijdverspreid misverstand. Hij is geen werkpaard dat zichzelf en zijn tegenstanders voorbijloopt. Hij is redelijk balvaardig en beschikt over een karakteristieke ren die het midden houdt tussen solo en slalom. Door zijn ijver en zijn gebalde vuisten naar het publiek staat hij bekend als werkvoetballer, maar hij kan meer dan sleuren en gaten trekken. Al krijgen we daar bij IJsselmeervogels weinig van te zien. Hij is ook pas twee weken in training.

,,Peter is een liefhebber pur sang'', weet teammanager Hein Oelderik in de kantine van Bennekom. ,,Ik heb hem leren kennen als een jongen zonder kapsones met een flinke dosis droge humor. Dat kunnen we hier wel waarderen. Iemand met een dikke nek komt gegarandeerd in de problemen.'' Op de vraag hoeveel Van Vossen verdient bij de ambitieuze hoofdklasser, geeft de teammanager een ontwijkend antwoord. Een externe, onbekende geldschieter zou ook verantwoordelijk zijn voor de komst van Arno Splinter, net als Van Vossen en Van den Brom eerder actief bij Ajax en De Graafschap. Oelderik: ,,Laat ik er dit van zeggen: Peter had ergens anders veel meer geld kunnen krijgen, hij verdient op ons niveau, hij past in ons budget. En wij geven niet meer uit dan onze begroting toelaat. Punt.''

Van Vossen koos voor Bennekom omdat zijn oude strijdmakker daar trainer werd. Van den Brom, die net als Van Vossen vorig seizoen bij De Graafschap afscheid nam van het betaalde voetbal, is bezig aan zijn eerste seizoen als hoofdcoach en kon nog wel een versterking gebruiken. Hij moet de 49-jarige amateurclub aan de allereerste landstitel helpen. Van Vossen verbleef in zijn vakantiehuis in Spanje, toen hij zijn boezemvriend een paar weken geleden zijn jawoord gaf. Hij had zich deze zomer wel stiekem laten inschrijven, anders was hij dit seizoen niet eens speelgerechtigd geweest.

,,Ik heb net zo lang gewacht tot ik een goed gevoel had'', verklaart Van Vossen zijn late komst. Hij wilde uitrusten van de tropenjaren bij De Graafschap, waar hij begin dit jaar van de ene op de andere dag zijn contract inleverde. Over zijn beweegredenen is veel gespeculeeerd, de hoofdpersoon houdt zich op de vlakte. ,,Als ik helemaal klaar ben met spelen, ga ik er nog wel iets over zeggen.'' Zijn afscheid heeft hij uitgesteld, hij is bij Bennekom alleen ,,een beetje aan het afbouwen''. Strijdvaardig: ,,Ik had ook kunnen uitbollen bij een derde- of vierdeklasser, maar dan was ik me nog meer gaan ergeren aan het niveau. Bij Bennekom hebben ze een hoger verwachtingspatroon en moet ik voor honderd procent aan de bak. Dat is beter ook, want als je minder scherp bent, krijg je

eerder tikken. Verder voel ik hier veel warmte. Dat heb ik in het verleden vaak gemist.''

Zijn ervaringen in het profmilieu zijn gemengd. Hij vierde hoogtepunten bij Beveren en gedeeltelijk ook bij Feyenoord. Hij voelde zich doodongelukkig bij Istanbulspor. In Turkije werd hij een keer huilend voor een Nederlandse tv-camera gefilmd. Hij had heimwee naar Nederland, gaf hij eerlijk toe. Van Vossen heeft de voetbaljungle zien veranderen na het Bosman-arrest in 1995. ,,De dienende spelers zijn zich door hun hoge salarissen als dragende spelers gaan gedragen. De huidige `ja-maar-generatie' is niet bereikbaar voor commentaar. Dacht je dat ik het als broekie in Oranje in mijn hoofd haalde om de vedetten van toen tegen te spreken? Koeman, Gullit en Van Basten hadden niet eens de sterallures van de huidige lichting.''

Van Vossen probeerde bij De Graafschap zijn kennis en ervaring over te brengen op de jonge spelers, die zijn scheldkanonnades niet in dank afnamen en hun beklag deden bij het bestuur. Hij erkent naderhand een beetje schuld. ,,Ik maakte de fout om de jongeren hetzelfde te behandelen als vroeger. Ik mis bij hen zelfkennis. De meeste spelers plaatsen zichzelf op een voetstuk. Ze vinden het doodnormaal om in een grote auto te rijden. Ze vergeten dat ze net als ieder ander naar de wc moeten of naar de supermarkt. Ik breng mijn kinderen ook op de fiets naar school. Ik zie niet in wat daar verkeerd aan is.''

Van Vossen komt uit een streng gereformeerd gezin met zestien kinderen. Hij is opgegroeid in het Zeeuwse Zierikzee. Geborgenheid en gezelligheid zijn vanzelfsprekend voor de gescheiden vader. Hij heeft tijdens zijn profloopbaan privé-problemen gekend en viel toen terug op drie voetbalvrienden voor het leven: John Bosman, Frank Rijkaard en John van den Brom. Met de laatste vormt hij al jaren een onafscheidelijk duo. Hij noemt hem liefkozend `Brommetje' en zegt voor zijn huidige trainer door het vuur te gaan.

Maar de 35-jarige Van Vossen durft niet vast te leggen hoe lang hij voor Bennekom zal spelen. Hij leeft van dag tot dag en is ,,nooit een carrièreplanner geweest''. Zijn grillige loopbaan voerde via de amateurs van Vlissingen naar Beveren, Anderlecht, Ajax, Istanbulspor, Glasgow Rangers, Feyenoord en De Graafschap. Hij speelde dertig interlands en was met zes doelpunten in de kwalificatiepoule bijna in zijn eentje verantwoordelijk voor deelname van het Nederlands elftal aan het wereldkampioenschap in 1994. Net als later bij De Graafschap leverde hij bij Feyenoord totaal onverwachts zijn contract in. Reden of oorzaak? Zijn impulsieve karakter en recht-door-zee-mentaliteit. Bennekom is alvast gewaarschuwd? Van Vossen: ,,Wat hebben ze aan een speler die het niet meer naar zijn zin heeft? Voor het geld ben ik nooit ergens gebleven. Alles draait om het goede gevoel.''