Ahold vervalt weer in zijn oude fouten

Aandeelhouders van Ahold hebben altijd geweten dat de problemen van het Nederlandse detailhandelsconcern inhielden dat het aantrekken van een nieuwe topman een fortuin zou gaan kosten. Maar zij hadden niet verwacht dat het bedrijf Anders Moberg met zo'n gouden handdruk zou verwelkomen. Zijn salaris plus bonussen is de komende twee jaar meer dan 10 miljoen euro waard. Toch is het vooral de gegarandeerde aard van het pakket dat steekt, niet de omvang ervan.

Wat er ook gebeurt, Moberg trekt altijd aan het langste eind. Hij zal ongeacht de resultaten van Ahold per jaar 1,5 miljoen euro aan bonussen ontvangen. En als hij wordt ontslagen, zal Ahold twee jaar salaris plus een dubbele bonus moeten neertellen. Dat is in strijd met de door de commissie-Tabaksblat voorgestelde code, die de afkoopsom bij een gedwongen vertrek op maximaal een jaar salaris stelt.

Het spijtige is dat niets van dit alles zo controversieel had hoeven zijn. De aandeelhouders waren bereid diep in de buidel te tasten, ook al schrijft de Nederlandse wet niet voor dat zij de vergoedingen van het topmanagement moeten goedkeuren. Maar Ahold verprutste de zaak op karakteristieke wijze. Het concern overviel de aandeelhouders eergisteren op de jaarvergadering met het salarisplan.

Ahold beweert niettemin een schoolvoorbeeld van transparantie te zijn, want het had de bekendmaking ook kunnen uitstellen tot de publicatie van het jaarverslag volgend jaar. Maar dat is niet het punt. Ahold heeft de reputatie slecht te communiceren. Herinnert u zich nog de plotselinge overstap op het Amerikaanse boekhoudkundige systeem van vorig jaar, of de lening aan een vroegere topman waar de aandeelhouders niet van op de hoogte waren?

Door de zaak pas op de jaarvergadering bekend te maken, hadden de aandeelhouders geen tijd om het plan te bekijken en aanbevelingen te doen. Potentiële critici werd op deze wijze effectief de voet dwarsgezet om een campagne tegen het plan op te starten. Dat had moeten volstaan om Mobergs benoeming erdoor te drukken, zonder zijn dreigement aan het adres van een criticus om direct op te stappen 'als de aandeelhouders me niet willen'. Die uitspraak heeft alleen maar zout in de wonden gestrooid.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld.