Speels verteltheater naar Ovidius

Zeker tweehonderdvijftig sagen verwerkte Ovidius in zijn Metamorphosen. Het Vlaamse toneelgezelschap De Roovers koos er twintig uit, en zelfs na die forse reductie duizelt het je van de namen. Zoveel personages en geen centrale held, dat vraagt om moeilijkheden, temeer daar er geen doorgaande verhaallijn is. Waar Ovidius achter de reeks metamorfoses nog één grote verandering verstopte, die van chaos naar de orde van keizer Augustus, daar laten De Roovers het bij dat chaotische en losse.

Zonder houvast tuimel je van het een naar het ander, je wilt al bijna afhaken – en dan wordt het toch nog spannend. Uit de massa figuren doemen er een paar op die plotseling de aandacht vangen. Atalanta's geliefde, die tijdens het sprinten in een pruimenboom verandert. Of Juno, die met haar jaloezie een heel land verziekt. Ineens blijkt er in de fragmenten een lijn van toenemende wreedheid te zitten, als keerzijde van het zinnelijke verlangen dat van meet af aan de verhalen kleurt. Het bij Ovidius nog net in balans gehouden conflict tussen `ratio' en `furor' slaat hier naar het laatste over.

Zonder geweld of zwaarte. Ovidius' charmante lichtheid is omgezet in speels verteltheater voor kinderen. De acteurs zijn grote baby's met huppelbeentjes en wiebelstemmen. Tegen de achtergrond van bosfoto's fluisteren zij de verhalen in microfoontjes, en ondergaan ze grote metamorfoses met kleine middelen. Het land dat door Juno's jaloezie verrot, wordt een zeildoek waaronder alles borrelt en gist. Maar niets blijft lang hetzelfde. Het zeildoek staat op, dijt uit, wordt een olifant. Met een slurf die de voorstelling uitblaast: zo simpel gaat dat in de ongebreidelde en toch beperkt gehouden verbeelding van De Roovers.

Theaterfestival: Metamorphosen door De Roovers. Gezien: 30/8 Monty, Antwerpen. Op 5 en 6/9 in De Brakke Grond, Amsterdam. Inl 020-4107760 of www.theaterfestival.nl.