Het Beeld

In legibus libertas staat op de gevel van het Rotterdamse stadhuis, en dat betekent zoveel als dat wetten vrijheid bieden. Nova nam de spreuk gisteravond nadrukkelijk in beeld bij een item over plannen van het Rotterdams gemeentebestuur om de vestiging van allochtonen in de stad op z'n minst af te remmen. In een gesprek met loco-burgemeester Van der Tak vroeg Clairy Polak even fijntjes als vilein, en onbetwist op dreef, of er ook al nagedacht werd over gedwongen geboortenbeperking. En even later, droogjes: ,,Antillianen?'' Het antwoord van de stadsbestuurder was verbluffend: ,,Ja, dat zijn rijksgenoten, medeburgers eigenlijk. Maar er zijn er wel erg veel van in Rotterdam.'' Het zou niet alleen gaan om een beperking van de instroom van immigranten, maar ook bijvoorbeeld van allochtonen uit, zeg, Enschede: ,,Laten ze daar maar in eerste instantie hun problemen oplossen.''

Een woordvoerder van de fractie van Leefbaar Rotterdam vond de kwestie belangrijk genoeg om er eventueel de grondwet voor te veranderen. Maar dan nog is het probleem niet opgelost hoe je zoiets praktisch zou kunnen regelen. En wat is een buitenlander eigenlijk?

Het vermoeden bestaat dat de Zweedse topman van Ahold, Anders Moberg, nog geen inburgeringscursus heeft gevolgd. Eerder op de avond vertelde het NOS Journaal dat de raad van bestuur zich ongeduldig betoonde ten aanzien van de klachten van aandeelhouders over de honorering van Moberg: gisterochtend nog gemeld als 1,5 miljoen euro, volgens de NOS gisteravond al `minimaal tien miljoen per jaar'. De board vond het een typisch Hollandse discussie, die geen rekening houdt met het internationale karakter van zo'n bedrijf.

In de mooie IKON-documentaire Bel Babylon (een internationale coproductie, met eigenzinnig gevoel voor kadrering en montage geregisseerd door de Duitser Andreas Pilcher) speelt internationale arbeidsmobiliteit de hoofdrol. Van de drie hoofdpersonen, werknemers van een internationaal callcenter in Amsterdam-Zuidoost, spreekt alleen Johanna uit Maagdenburg Nederlands, in tegenstelling tot Vincenzo uit Turijn en Albert uit Birmingham. Maar die nieuwe nomaden, vergelijkbaar met hoe werknemers in Amerika of Australië steeds van plek veranderen, zijn burgers van de Europese Unie, overigens net als alle inwoners van Enschede.

Het Duitse cultuurmagazine Kontraste constateerde een andere vrijheid onder de wet, die veel kwaad bloed zet, namelijk die van racistische wijnflessen om te reizen. Een wijnbottelaar uit een Italiaans dorpje bij Udine zet sinds enige tijd Adolf Hitler op het etiket. Er is geen wet die hem verbieden kan portretten van historische persoonlijkheden te drukken, temeer daar hij naast Hitlerwein ook Cave Che Guevara en Appellation Mussolini aanbiedt. Sommige Duitse toeristen zijn er gek op, volgens benzinestations aan de Autostrada. Joodse organisaties eisen maatregelen van de Duitse regering, maar wat kan bondskanselier Schröder doen? Berlusconi vragen om in te grijpen? Oei, de grenzen staan wijd open!