Waterschappen

Rijnland laat brak water binnen. De Amstel stroomt in omgekeerde richting. Veendijken blijken lichter dan water. Vijftig jaar na 1953 is er een watersnood in Wilnis.

En wat de gevolgen van alle droogte voor de natuur en landbouw zullen zijn moet nog maar blijken.

De waterschappen zien alweer een discussie over hun bestaansrecht op zich afkomen. Stop ze maar onder één omgevingsbeleid van de provincies of het rijk, dan zullen we dit soort problemen nooit meer meemaken en het is nog goedkoper ook. Zo gaat dan ongeveer de redenering. Nou nee dus. Dat zal in tijden van miljarden bezuiniging alleen maar leiden tot uitstel van beheer en onderhoud en dus tot onverantwoord Russisch-roulette met de veiligheid.

Voor het tijdelijk opbergen van te veel water, of het vasthouden als er tekort dreigt, is volgens de Commissie Waterbeheer 21e Eeuw 350.000 hectaren benodigd. Dat kost meer dan 5 miljard euro.

Wat nu nodig is, is de politieke wil om keuzes te maken in de ruimtelijke ordening. Daarover is eerder dit jaar al een Nationaal Bestuursakkoord Water getekend tussen kabinet, provincies, gemeenten en waterschappen.

Nu de daden nog en alsjeblieft geen competitie of competentiediscussie.