Vredesplan

De suggestie in NRC Handelsblad van 25 augustus, dat het vredesplan, de routekaart, in het slop is geraakt door de aanslag op de bus in Jeruzalem, op 19 augustus, is onjuist.

Al op 8 augustus liet Israël twee Hamasleden vermoorden in Nablus. Zoals te verwachten reageerde Hamas met een tegenaanval waarbij twee Israëliërs werden gedood. Hamas kondigde vervolgens aan zich opnieuw aan de zogenoemde wapenstilstand `hudna' te willen houden. Vervolgens werd op 14 augustus opnieuw een lid van Hamas om het leven gebracht in Hebron. Daarna volgde de verschrikkelijke aanslag in Jeruzalem.

Onder andere omstandigheden zou het een kinderachtig spelletje zijn te vragen wie is begonnen. Maar aangezien het behalve om mensenlevens ook om een vredesproces gaat, is het dat niet.

Ik heb geen goed woord over voor de aanslag van Hamas. Ondanks het feit dat ze voortdurend worden geprovoceerd valt een aanval op burgers niet goed te praten, nu niet en nooit. Tegelijkertijd mag het duidelijk zijn dat Sharon welbewust gebruikmaakt van de voorspelbare reflex van Hamas om liquidaties te vergelden, om het vredesplan te torpederen.

Dit is niet de eerste keer dat aanslagen worden gepleegd op Hamasleden, uitgerekend op het moment dat het de Palestijnen is gelukt in onderling overleg een wapenstilstand voor elkaar te krijgen. Wetende dat Hamas zo zal reageren is Sharon minstens medeverantwoordelijk voor de zinloze dood van Israëlische burgers.