TWN bouwt zowel aan top als aan bodem

Topzwemmen West- Nederland (TWN) is 's lands derde en minst bekende professionele ploeg. Maar daar komt verandering in, bezweren de betrokkenen aan de vooravond van het pre-olympisch seizoen.

De bondsdirecteur belde op het allerlaatste moment af, en de directeur van de overkoepelende Stichting Topzwemmen Nederland stond in de file en maakte rechtsomkeert. Toch nemen de drukbezette beleidsmakers uit Nieuwegein de Stichting Topzwemmen West-Nederland (TWN) wel degelijk serieus, weet manager en initiatiefnemer Erik van Westen. ,,Maar ze hadden hier vandaag natuurlijk gewoon moeten zijn.''

Een jaar nu bestaat Team TWN. Maar Nederlands derde professionele zwemploeg leidt sinds de oprichting een sluimerend bestaan, in de schaduw van de twee `grote' vaderlandse profploegen: de Philips-formatie van kopman Pieter van den Hoogenband en Topzwemmen Amsterdam (TZA), dat sinds afgelopen voorjaar kan pronken met die andere olympisch kampioen, sprintster Inge de Bruijn. ,,Pieter en Inge staan garant voor exposure, zulke zwemmers hebben wij niet'', zegt Van Westen. ,,Of in elk geval nóg niet.''

Maar last van een minderwaardigheidscomplex zegt de oud-trainer van Nautilus én De Bruijn niet te hebben. ,,TZA en Philips zijn de twee machtsblokken, wij moeten onze plek nog veroveren. Dat kost tijd, maar op basis van het talent, de wil en de randvoorwaarden durf ik te stellen dat wij over niet al te lange tijd het derde machtsblok zijn.'' Ook al leggen Van Westen en de zijnen de lat minder hoog dan de collega's in Eindhoven en Amsterdam. ,,In Athene zijn wij tevreden met medailles op de estafettes en een aantal individuele finaleplaatsen.''

Van Westen (43) wil zijn zwemmers daarnaast `een thuis' bieden, zeker na de tumultueus verlopen wereldkampioenschappen in Barcelona waar de Nederlandse ploeg achter de schermen uiteenviel in verschillende kampen. De zes TWN'ers liepen er verloren bij. Van Westen: ,,Dat is ook een les van het afgelopen jaar: als je je te bescheiden opstelt, komt dat je zwemmers niet ten goede. Zij moeten trots zijn dat ze hier zwemmen, wij moeten niet alleen middelen genereren, maar ook ambitie en enthousiasme uitstralen.''

En dus volgde donderdag de officiële presentatie van de professionele poot van het samenwerkingsverband tussen de twee toonaangevende zwemclubs uit de regio Zuid-Holland: MNC Dordrecht en De Kempvis uit Spijkenisse. Tien leden telt het collectief, met schoolslagspecialiste Madelon Baans (25), al zeker van een olympische nominatie, als bekendste naam. Nieuw zijn het Friese vlinderslagtalent Inge Dekker (ex-DZPC) en vrijeslagzwemsters Haike van Stralen (ex-AZ&PC) en Manon van Rooijen. De laatste studeert in Florida en voegt zich in januari bij de trainingsgroep.

Het budget bedraagt 80.000 euro per jaar en dat is, beseft Van Westen, niet veel voor een formatie die weliswaar voldoende badwater kan `kopen', maar onvoldoende financiële armslag heeft om de twee trainers (Dick Bergsma en Ben Dersigni) in vaste dienst te nemen. Toch klaagt Van Westen niet. De fiscalist kreeg zijn eigen werkgever (Van der Valk Adviseurs) zover dat het verzekeringsbedrijf uit Dordrecht zijn naam tot en met de Olympische Spelen van Peking (2008) aan het project verbindt.

Niet zozeer `Athene' als wel `Peking' is het ijkpunt van de ploeg, die mede daarom een zogeheten Talent Team in het leven heeft geroepen. Drie talentvolle tieners en toevalligerwijs een voor een gespecialiseerd op de schoolslag (Lennart Stekelenburg, Nils van der Hoek en Robert Leijsen) maken deel uit van het beloftenteam. Uitbreiding volgt mogelijk via de clinics en gasttrainingen die TWN in de regio, tot Zeeuws-Vlaanderen aan toe, gaat organiseren in samenwerking met de zwembond. Van Westen: ,,We willen actief op zoek naar talent, en ze al op jonge leeftijd een kijkje in de keuken van de topsport bieden.''

Wat dat laatste is, weet Ben Dersigni, de pas 29-jarige trainer die bij TWN marathonzwemmers Etta en Maarten van der Weijden begeleidt. ,,Topzwemmen is vooral heel hard trainen, maar kom daar maar eens om in Nederland. Het gros denkt met weinig trainen veel te bereiken. Dat is een grove misvatting. Het is niet voor niets dat Nederland tegenwoordig al niet eens meer meedoet op de nummers van boven de 200 meter.''

Wat hard trainen is, weet Stefan Aartsen. In zijn bijna dwangmatige zucht naar perfectie negeerde de 28-jarige vlinderslagspecialist dit voorjaar de noodkreten van zijn lichaam. Hij raakte overtraind en miste zodoende de wereldkampioenschappen in Barcelona. Bij TWN hoopt Aartsen, devoot lid van de Volle Evangelie Gemeente, zijn loopbaan weer op de rails te zetten. ,,Ik heb nog steeds een roeping, en dat is minder ik-gericht en meer God-gericht dan voorheen.''

Team TWN is niet het vehikel dat Aartsen in Athene brengt, maar: ,,Ik kan me nu eindelijk alleen maar bekommeren om het zwemmen. Tot voor kort moest ik bijna alles zelf regelen, van fysiotherapeut tot voedingsdeskundige. Nu zwem ik in een professionele omgeving en val ik niet meteen in een donker gat zodra ik zoals nu het geval is mijn A-status bij NOC*NSF tijdelijk kwijt ben.''

Maar de betekenis van de profstichting reikt verder dan zijn persoonlijke belangen, stelt Aartsen. ,,Men investeert hier in trainers, oftewel in de bodem van de pyramide. Op dat vlak is ongelooflijk veel winst te behalen, zeker in Nederland, om de simpele reden dat het coachvak jarenlang genegeerd is. Mijn vader liep als trainer indertijd niet voor niets met zijn hoofd tegen de muur.''