Parttime artsen

Een zeer interessant interview met zorgverzekeraar Hans Wiegel (NRC Handelsblad, 26 augustus). Het blijft een slimme oude vos, zoals hij zijn plannen probeert te verkopen.

Klap op de vuurpijl is natuurlijk de stelling dat parttime werken voor artsen zou moeten worden tegengegaan. Betoont Wiegel zich met een dergelijke uitspraak slechts een vooral oude vos, of wil hij met deze opmerking de aandacht afleiden van de andere slinkse manoeuvres? Het argument dat de studie geneeskunde duur is en parttime werken daarom `verboden zou moeten worden', raakt uiteraard kant noch wal.

Ik heb nooit gehoord van een verbod op parttime werkende juristen, notarissen, economen of rechters. En dat arts worden een roeping is? Misschien een beetje. Als beroepsgroep verliezen we onze economische positie inderdaad nogal vaak uit het oog. Omwille van de patiënt worden in de gezondheidszorg en zeker niet alleen door artsen vaak veel extra uren gedraaid. Onbetaalde uren. Ook, en misschien wel vooral, door de door Wiegel zo verguisde parttimers.

Het is duidelijk waar Wiegel op mikt met deze stelling. Als alle parttime dokters nu fulltime gaan werken, komt er plots een overschot aan artsen. Dat bevordert de concurrentie, en leidt er toe (volgens het marktdenken van de verzekeraars) dat goedkopere contracten kunnen worden afgesloten. Aldus hoeven de ziektekostenverzekeraars minder geld uit te geven en kunnen zij meer winst maken.

Verzekeraars hebben namelijk niet het streven de gezondheid van de polishouders te verbeteren. Verzekeraars hebben een materiëler soort `roeping'.