Kroonprins pleit voor gewas dat in brak water groeit

Kroonprins Willem-Alexander heeft gisteren gepleit voor het ontwikkelen van gewassen die bestand zijn tegen brak water. De prins betwijfelt of het instandhouden van een infrastructuur voor de aanvoer van zoet water voor de landbouw in het westen van het land ,,nog wel mogelijk is'', wegens de oplopende kosten.

Willem-Alexander zei dat gisteren in een rede op de universiteit in Wageningen bij de opening van het academisch jaar. Hij spoorde de universiteit aan het voortouw te nemen in het telen van ,,planten met een grote tolerantie voor droogte en voor zout''. Daaronder valt ook de ontwikkeling van genetisch gemodificeerde gewassen die tegen de droogte en zilt water kunnen.

Willem-Alexander ging speciaal in op de verzilting van het Westland, het kustgebied tussen Den Haag en Hoek van Holland waar zeer veel tuinbouw is. Hij suggereerde ook dat de nieuwe vorm van landbouw op een grond met brak water mogelijk ,,te combineren is met de behoefte aan extra waterberging en herstel van ecosystemen.''

Volgens een woordvoerder van de Wageningse Universiteit is het verbouwen van gewassen op brakke of zilte grond op twee manieren mogelijk. ,,Je kunt door middel van genetische analyse onderzoeken welke bestaande planten tegen zilt water kunnen, en die vervolgens gaan verbouwen.

Een andere mogelijkheid is het inbrengen van een `zout-resistent gen' zodat je een nieuwe soort krijgt.'' De eerste methode is het snelste te verwezenlijken omdat het om bestaande gewassen gaat, en er dus geen vergunningen hoeven worden aangevraagd. Beide technieken worden nu al toegepast.

De kroonprins prees in zijn toespraak op de universiteit de ,,perfectie'' van de kunstmatige Nederlandse waterhuishouding, maar waarschuwde voor het gevaar van ,,doorschieten'' hierin, waardoor ecosystemen en watersystemen ,,ten behoeve van een eenzijdige vorm van gebruik'' hun ,,veerkracht'' verliezen met ,,problemen in extreme situaties'' als gevolg.

Om de aanhoudende droogte en de hoge temperaturen het hoofd te kunnen bieden, pleitte Willem-Alexander voor grote zoetwaterbergingen, die in tijden van flinke regenval reserves kunnen opbouwen.

Dergelijke bergingen zijn de laatste jaren aangelegd.