Hier tekenen svp

DE INFORMATIEMAATSCHAPPIJ is weer een stapje dichterbij gebracht. Sinds deze lente heeft Nederland de elektronische handtekening wettelijk erkend. Zou iemand het hebben gemerkt? Nederland is allang gewend aan telebankieren of bestellen via internet. Daar komen pincodes aan te pas die ook een vorm van elektronisch ondertekenen zijn. De elektronische handtekening is immers niet meer dan een (ingewikkeld) getal dat door een computer is voortgebracht en door een ander wordt opgevangen. Het krijgt zijn betekenis door de mate van beveiliging van dit proces.

De meerwaarde van de elektronische handtekening moet het hebben van toepassing op belangrijke stukken, zoals wettelijk voorgeschreven akten. Zolang het bij telebankieren blijft, voldoen de gebruikelijke codes. Al blijft het altijd een precaire race tegen hackers en virussen. Voor de overheid – die de elektronica wil inzetten om de administratieve rompslomp te verminderen – geldt dat het gros van de transacties met de gewone burger `identiteitsarm' is, zoals een projectmanager het heeft uitgedrukt. Deze omstandigheid vergemakkelijkt de elektronische afhandeling. De controle op gewone handtekeningen is trouwens ook niet waterdicht, zegt men dan.

Er mag volgens de Europese Unie niet worden gediscrimineerd tussen de gewone en de elektronische handtekening. Dat betekent echter niet dat er geen verschillen zijn die tellen. De gewone handtekening is gebonden aan een persoon, de elektronische aan een computer. De persoonlijke band is te herstellen met behulp van een gepersonaliseerde chipkaart. Maar dan rijst direct de vraag hoe zo'n ding kan zien of het ter ondertekening aangeboden elektronische document het juiste is.

DE SYSTEMEN die dit soort vragen moeten ondervangen (`platformen') zijn nog in ontwikkeling, signaleerden twee deskundigen van de Universiteit van Nijmegen in het tijdschrift I&I. Zij noemen elektronische handtekeningen die met de huidige systemen zijn gezet ,,eenvoudig aanvechtbaar''. Aan welke eisen moeten de platformen dan wél voldoen? De nieuwe wet maakt een onderscheid tussen de gewone en de geavanceerde elektronische handtekening. Hij geeft echter geen uitsluitsel op welke wijze in een elektronische omgeving kan worden voldaan aan wettelijk vereiste akten en dergelijke, zegt de informatiejurist Stuurman.

Deze essentiële eisen moeten nog per rechtsgebied worden ingevuld – en dat schiet niet erg op. Nederland liep in Europa trouwens toch al niet voorop bij het implementeren van de Europese richtlijn over de elektronische handtekening die het vrije verkeer van diensten langs elektronische weg wil stimuleren.

Zolang een antwoord op basisvragen van betrouwbaarheid uitblijft, is de gelijkheid tussen de gewone en de elektronische handtekening een loos beginsel. Zo gaat er ook weinig stimulans van deze innovatie uit.