Foto Palestijn 2

De foto van de Palestijn Rael Abdel-Hamed Misk is het tegenovergestelde van een eerbewijs; hij roept bij mij gevoelens van afkeer op. Als World Press Photo een categorie `walgelijk nieuws' had, zou deze plaat hoge ogen gooien.

Hoewel de meest gebruikte kwalificatie voor de afgebeelde persoon `zelfmoordenaar' is, geef ik verreweg de voorkeur aan de term `moordenaar'. De door hem begane massamoord alsook zijn zelfmoord hebben volgens mij niets met moed en andere edele eigenschappen te maken.

Voor een verblinde fanaticus van fudamentalistische signatuur is kennelijk niets zo gemakkelijk als, met het paradijs voor ogen, jezelf op te blazen tezamen met een stel vermeende vijanden. Die vijanden waren in dit geval voor een belangrijk deel kleine kinderen, ongeveer van dezelfde leeftijd als de beide spruiten die hij op de foto in zijn armen heeft.

Is het dezelfde foto die straks, als deze Palestijnse kinderen volwassen zijn geworden, bij hen aan de muur zal hangen uit trots over het feit dat vader indertijd dood en verderf zaaide onder joodse kleuters?

Zullen zij hun verwekker in het paradijs weten? Of zullen zij zich tegen die tijd ontworsteld hebben aan het enge fundamentalistische denken en beseffen dat een rechtvaardige God andere selectiecriteria voor het paradijs hanteert?