Tweede veendijk in week verzakt

Voor de tweede keer binnen een week is gistermiddag een veendijk over een lengte van enkele tientallen meters verzakt. De dijkverzakking had plaats langs de Bergse Linker Rottekade in Rotterdam. Anders dan in Wilnis, waar vorige week na een dijkdoorbraak huizen en tuinen onder water liepen en een woonwijk moest worden geëvacueerd, had de dijkverzakking van gistermiddag alleen enkele ondergelopen volkstuinen tot gevolg.

De verzakking betrof niet de hoofdkade langs het boezemwater de Rotte, een voormalig veenriviertje dat zeer hoog ligt ten opzichte van het omringende land, maar om een zogeheten tussenboezem, die wordt gebruikt voor opvang van overtollig water uit de hoger gelegen hoofdboezem. De droogmakerijen langs de Rotte behoren met diepten tot zeven meter beneden NAP tot de diepste delen van Nederland. De waterkering met veenkades is hier vaak getrapt.

De Unie van Waterschappen is al enkele weken ,,extra waakzaam'' op de toestand van de veendijken, aldus een woordvoerder. Met name de veendijken in Zuid-Holland lopen volgens hem ,,kans op afschuiving''. Ze zijn uitgedroogd, waardoor ze lichter zijn en mogelijk sneller kunnen afschuiven dan anders. De zomer van 2003 was weliswaar niet de warmste in Nederland, maar wel de droogste die het KNMI afgelopen twee eeuwen heeft geregistreerd.

In de probleemgebieden controleren de waterschappen nu met tientallen medewerkers tegelijk de veendijken op scheuren. Soms wordt gewerkt met sensoren om de toestand binnen in de dijk te bekijken. In enkele gevallen zijn veendijken verzwaard met zandzakken of met een klein kleidijkje.

Maar om problemen met de boezemkades in de toekomst te voorkomen, moet de inspectiemethode mogelijk worden aangepast, zegt een woordvoerder van de Unie van Waterschappen. De boezemkade bij de Rotte was kort tevoren nog op het oog geïnspecteerd en in orde bevonden. [Vervolg VEENDIJKEN: pagina 3]

VEENDIJKEN

Inspecties moeten anders

[Vervolg van pagina 1] De huidige inspectie is visueel – de inspecteurs van de waterschappen kijken met het blote oog naar scheuren en verzakkingen. Er wordt zelden meetapparatuur gebruikt. Het onderzoeksinstituut GeoDelft onderzoekt wel met waterspanningsmeters.

In Nederland liggen 14.000 kilometer secundaire dijken, waarvan ongeveer een kwart veendijk is. Volgens een woordvoerder ,,is het al een enorm karwei om deze kades op het oog te controleren. Het is ondoenlijk ze standaard ook nog eens met meetapparatuur te controleren. Dat gebeurt alleen als er scheuren worden waargenomen.''

De Unie van Waterschappen bekijkt of er maatregelen moeten worden genomen met het oog op mogelijke nieuwe droogteperiodes. Gedacht wordt aan andersoortige inspecties of het veranderen van de taluds, om het effect van afschuiven te dempen. Morgen vergadert de Unie van Waterschappen over de problemen en over mogelijke oplossingen.

De woordvoerder wijst erop dat de afgelopen jaren de aandacht vooral gericht was op wateroverlast: ,,Er waren wel enkele studies naar verdroging, maar eerlijk is eerlijk, daar was onze aandacht niet op gericht. Dat verandert nu uiteraard.''

De huidige regens zijn zeer welkom volgens de Unie. ,,Ze geven flink wat water, zonder in wolkbreuken te ontaarden.

De schade langs de Rotte bleef beperkt tot enkele ondergelopen volkstuinen. Na de dijkverzakking stroomde het water uit de tussenboezem via de volkstuinen naar een lager gelegen kwelsloot. De nieuwbouwwijk Nieuw Terbregge die daar weer achter ligt, liep geen moment gevaar. Door de droogte bevatte de tussenboezem niet veel water. Ook stopte het hoogheemraadschap van Schieland de inlaat uit de Rotte.

Later op de dag werd met behulp van geïmproviseerde damwanden de verzakking gerepareerd, zodat de inlaat weer open kon en de waterdruk werd hersteld. Bij gebrek aan waterdruk zou de hoofdboezemkade gevaar lopen. Ook de fundering van de huizen die op de hoofdboezemkade staan, zou ondermijnd worden.

De situatie achter de Bergse Linker Rottekade lijkt nu stabiel, zegt N. Stijlen, directeur van Schieland.