Hormonen en borstkanker

Een belangrijke beperking van de Britse Million Women Study lijkt mij het feit dat de onderzoekers niet aan al die 1.084.110 vrouwen hebben gevraagd waarom zij hormonen slikten. (`Ondoordacht slikken', W&O, 16 augustus). Het maakt immers nogal wat uit of iemand hormonen slikt ter preventie van osteoporose en/of hart-vaatziekten (werkt niet), of ter bestrijding van ernstige overgangsklachten (helpt wel).

In het laatste geval is het zaak de voordelen zorgvuldig af te wegen tegen de nadelen, en de enige die een dergelijke afweging kan maken, is de patiënt. Maar in de commentaren van de huisartsen-hoogleraren Lagro-Janssen en Van Weel komt de patiënt zelfs niet voor. Dat is bepaald opmerkelijk, gezien het feit dat de huisartsgeneeskunde zich nadrukkelijk presenteert als kampioen van een patiëntgerichte aanpak.

Daarnaast vind ik het een beetje hypocriet hoe Van Weel c.s. de verantwoordelijkheid voor de huidige situatie afschuift op specialisten en farmaceutische industrie. De medische stand stelt zich doelbewust bloot aan een permanent bombardement van duurbetaalde advertenties in vakbladen, sponsoring van congressen, persoonlijke attenties en subsidiëring van onderzoek, en de huisartsen laten zich dat alles net zo goed aanleunen als welke andere groep medici dan ook. Dan moet je niet verbaasd zijn als zo'n bombardement vroeg of laat ook effect sorteert.