Bram Som strandt weer in de halve finale

Opnieuw is 800-meterloper Bram Som, een van de beste atleten van Nederland, gestrand in de halve finale van de wereldkampioenschappen. In het Stade de France in Parijs liet hij zich gisteravond al vroeg in de wedstrijd insluiten. ,,Ik had op 200 meter al in een goede positie moeten zitten en dat was niet het geval'', zei de ontgoochelde Som, die vaststelde dat hij overklast was en zichzelf verweet dat hij een tactische fout had gemaakt. En die werd hem fataal.

Som eindigde als vierde in de tweede van drie series waarin de eerste twee en de twee tijdsnelsten zich plaatsen voor de finale van morgenavond. De eerste ronde, op donderdag, was de 23-jarige atleet vrij gemakkelijk doorgekomen. In zijn serie eindigde hij toen als tweede. Doordat Som gisteren faalde, blijven Rob Druppers en Marko Koers de enige twee Nederlanders die ooit op deze afstand in een finale liepen bij een wereldkampioenschap.

,,Op 200 meter moet je bij de eerste drie zitten. Ik had wel een goeie laatste honderd meter, maar toen was het al keihard te laat. Ik had het anders moeten doen, eerder moeten gaan. Met het risico dat je op de laatste honderd meter doodgaat'', zei Som. ,,Bram had de moed moeten hebben om na 500 meter naar voren te schuiven'', oordeelde Sebastian Coe. De Britse oud-wereldrecorhouder op de 800 meter is als commentator voor de BBC actief bij de WK in Parijs. Coe: ,,Hij had op het laatste stuk nooit zoveel energie over mogen hebben. Het gebied tussen de 500 en de 600 meter is de killing zone. Als je dan niet bereid bent te sterven, red je het niet.''

Maar niet alleen tactisch viel er wat op de race van Som aan te merken. Het ontbreekt hem naar eigen zeggen ook nog aan voldoende zelfvertrouwen. ,,Het is niet zo dat ik geen zelfvertrouwen heb, maar ik moet nog meer zelfvertrouwen krijgen en meer overtuigd raken van mezelf.'' Twee jaar geleden, bij de WK in Edmonton waar hij eveneens sneuvelde in de halve finale, was de druk hem te veel, en sindsdien wordt hij ook bijgestaan door een mantal coach. ,,In Edmonton had ik niet eens zin om te lopen. Ik had geen inzet en ik was blij toen het voorbij was. Vluchten, dat was het toen meer. Dat ik nu heel erg gespannen was kan ik niet ontkennen.''

Aan zijn niveau ligt het niet, beweerde Som. Hij mist vooral nog een winnaarsmentaliteit. ,,ik heb een grote stap gemaakt, van meelopen naar de wereldtop, maar nog niet de stap van de wereldtop naar een winner. Ik heb hier ook niet gelopen als een winner. Ik ben ook de wedstrijd niet ingegaan als een winner, maar met hopen dat het goedgaat'', aldus Som, die zich ,,misschien wel Nederlands grootste atleet'' noemde. Een schrale troost: de Nederlander finishte vlak voor de wereldkampioen van 2001, de Zwitser Andre Bucher. Dat hij in Parijs niet voldeed aan de hoge verwachtingen die men in Nederland van hem heeft kon Som niet zoveel schelen. ,,Ik geef alles, en als het niet lukt, baal ik vooral voor mezelf.''

De Amerikaan John Capel werd wereldkampioen op de 200 meter, in 20,30 seconde, de langzaamste tijd ooit op een WK. Zijn landgenoot Darvis Patton won zilver. Voor het eerst bij een WK won een Japanse sprinter een medaille; brons voor Shingo Suetsugo. Met zijn sprong van 8,32 meter werd de Amerikaan Dwight Phillips wereldkampioen verspringen. De Jamamaicaan James Beckford won zilver (8,28), de Spanjaard Yago Lamela (8,22) brons. Regerend wereldkampioen Ivan Pedroso ontbrak. In de eerste ronde had de olympisch en viervoudig wereldkampioen uit Cuba zich verstapt en moest hij de strijd staken.

Op de 400 meter horden werd de Dominicaan Felix Sanchez met overmacht en een persoonlijk record (47,25 seconde) wereldkampioen, voor de Amerikaan Joey Sanchez en de Griek Periklis Iakovakis. In de halve finale van de 110 meter horden werd de Nederlander Gregory Sedoc uitgeschakeld. In zijn serie eindigde hij als achtste, in 13,74. Ook het Nederlandse vrouwenestafetteteam kwam op de 4 x 100 meter niet door de de eerste ronde.

In het Stade de France klonk voor het eerst de Marseillaise. Een groot deel van de ongeveer 50.000 toeschouwers zong het volkslied luidkeels mee voor de Fransman Joël Jeannot, de winnaar van de 1.500 meter lange rolstoelrace.