Verkerk weer een modale tennisser

Martin Verkerk verloor gisteren in de tweede ronde van de US Open van de Amerikaanse veteraan Todd Martin. De ster van Parijs kan op een slechte dag van iedereen verliezen.

Een valse start werd Martin Verkerk gisteren op de US Open fataal tegen de Amerikaanse routinier Todd Martin: 6-3, 6-4, 6-7 en 7-6. De als zestiende geplaatste Nederlander kon in het Arthur Ashe-stadion zijn op Roland Garros verworven status niet waarmaken. De laatste maanden brokkelde zijn reputatie langzaam maar zeker af tot die van een modale speler die in Parijs twee weken boven zijn stand heeft geleefd.

In New York bleek Verkerk gisteren zelfs een speler die op een slechte dag van iedereen kan verliezen. Sinds zijn nederlaag op 8 juni in de finale van Parijs tegen Ferrero is de pupil van Nick Carr op zoek naar zijn supervorm die hem van een anonieme tennisser tot een ster maakte. Door alle euforie was de persoonlijkheid Verkerk groter geworden dan de tennisser Verkerk. Opeens moest Verkerk leren omgaan met het feit dat hij niet langer de underdog is maar de favoriet voor een overwinning.

Zo begon Verkerk precies een jaar geleden als de grote onbekende blonde Nederlander onbevangen aan zijn debuut in het grootste tennisstadion ter wereld tegen de nieuwe Amerikaanse ster Andy Roddick. Gisteren was Verkerk zelf de te kloppen man tegen de 33-jarige Amerikaanse veteraan Martin. Zijn nieuwe status leek verlammend te werken op de tennisser die in de aanloop naar de US Open slechts één partij op het hoogste niveau won. De eerste twee sets leek het wel of Verkerk het tennissen verleerd was. Voor de duizenden toeschouwers deed de 24-jarige speler vrijwel alles fout. Martin zette hem als een kleine jongen te kijk. Na één uur en tien minuten stond Verkerk op een vrijwel uitzichtloze 2-0 achterstand in sets.

Na afloop verklaarde Verkerk luchtig dat hij geen verklaring kon vinden voor ,,de twee slechtste sets van mijn leven''. Vooraf had Verkerk naar eigen zeggen zich fysiek uitstekend en mentaal gelukkig gevoeld. Maar toen hij eenmaal de arena betrad leek het wel of ieder gevoel uit zijn lichaam was gevloeid. Zijn machtige service haperde keer op keer, zijn slagen misten precisie en door zijn zeer matige voetenwerk kwam hij keer op keer te laat.

Net als op Wimbledon leek Verkerk op een dramatische wijze een grandslamtoernooi door de achterdeur te moeten verlaten. ,,Op een gegeven moment dacht ik dat het misschien beter zou zijn als ik mijn racket aan mijn vader die op de tribune zat zou geven'', grapte de verliezer later.

Onder de ogen van televisiecommentator John McEnroe wist Verkerk zich echter in de derde set knap te herstellen. Eenmaal op een bijna uitzichtloze achterstand speelde Verkerk voor het eerst sinds maanden weer het vechttennis dat hem in Parijs succes bracht. En toen zijn service ook nog eens ging lopen veranderde de partij plotseling van een strafexercitie in een echte wedstrijd. Het gebalde vuistje van Verkerk was terug en de springende Carr ook.

Twee uur lang werkte Verkerk aan zijn herstel, maar uiteindelijk slaagde hij er niet in om zijn zwakke start nog goed te maken. Hij sleepte met een gewonnen tiebreak nog wel een vierde set uit het vuur. Daarin kreeg hij twee keer de kans om een beslissende vijfde set af te dwingen tegen de speler die al een tijdje op zijn retour is. Net als in zijn partij in de eerste ronde tegen de Amerikaan Alex Bogomolov jr. werkte Verkerk twee matchpoints weg, maar de derde werd hem fataal. Een miraculeuze oontsnapping bleef uit.

Ondanks de nederlaag verliet Verkerk de US Open met een redelijk goed gevoel. Een paar weken geleden had Carr nog gedreigd om met hem te breken na een ontluisterend optreden op het toernooi van Cincinnati. Daar gaf Verkerk naar eigen zeggen een partij weg aan de onbekende Israëliër Noam Okun. Tegen Martin ging de tennisser die in elk geval wel strijdend ten onder.

De Amerikanen die na de nederlaag een zwaar aangeslagen speler hadden verwacht, werden verrast door een opvallend opgewekte Verkerk. In plaats van te jammeren over de enorme gemiste kans om de derde ronde op Flushing Meadows te bereiken, stelde Verkerk dat hij het geen schande vond om van een speler als Martin te verliezen. Verkerk was vooral opgelucht dat hij twee sets lang weer de juiste spirit had gevoeld. ,,Ik voel dat het allemaal weer goed komt met mijn tennis. Ik ben terug'', zei hij zelfverzekerd. Zo veranderde de finalist van Roland Garros in New York weer in een middelmatige tennisser die op het hoogste niveau meer verliest dan wint.