Perfecte, maar bloedeloze retro-rock

Er zit een subtiele vorm van brutaal hoogmoedsbesef in de groepsnaam Black Rebel Motorcycle Club. De band is uiteraard vernoemd naar de motorbende van Marlon Brando in de film The Wild One ('53), maar daar kreeg het woord Rebel een meervouds-s mee. De concurrerende bende, onder leiding van Lee Marvin, heette The Beetles, ook al een naam die met één letter verschil later een wereldberoemde popgroep zou sieren.

Als deze Amerikaanse band met de Engelse drummer echt even groot wil worden als The Beatles, is er nog een lange weg te gaan. In zijn weg omhoog leunt de Club stevig op andere Britse bands: The Jesus And Mary Chain was het voornaamste rolmodel op het titelloze debuut en op Take Them On, On Your Own is het zwaartepunt lichtjes verschoven naar het Oasis-model – geen van beide overigens bands die zelf het wiel hebben uitgevonden. Maar hoe houden we het wiel op een beetje eigenzinnige manier draaiende, daar gaat het dan om.

Op de twee platen slaagt Black Rebel Motorcycle Club daar nog heel aardig in, wat vooral te danken is aan de gehaaide productie. Dankzij een prettig overdadige dosis effecten op de gitaren krijgen de jachtige nummers een intrigerend psychedelisch waas mee, waarmee de opzettelijk cool, of liever doods klinkende zang mooi contrasteert. Maar live is het een andere kwestie. De Club viel niet meer zo erg door de mand als op Pinkpop vorig jaar, toen er eigenlijk een modaal bluesrock-achtig bandje stond te spelen. Gisteravond klonk men een stuk compacter en dat is in dit geval winst.

Maar ontdaan van de studiomagie blijken de meeste nummers compositorisch van matige kwaliteit. Op zijn best vertoont de band zo'n bravoure dat bijvoorbeeld het overduidelijke Oasis-epigonisme in de single Stop moeiteloos wordt overstemd door het feit dat 't zo'n sterk liedje is, een vuistslag voor de cynici. Maar zulke krakers zijn zeldzaam in een repertoire dat vooral vlakke, weinig uitgesproken melodieën kent.

Bij Black Rebel Motorcycle Club krijg je zo voortdurend de indruk dat men dolgraag wil passen in de zelfopgelegde mal van licht rebelse, eigenwijs in het verleden graaiende en tòch hippe rockgroep, druipend van de cool. Dat lukt, maar de prijs is een bloedeloos soort perfectie die pas in de woest uitgesponnen toegift enigszins wordt afgeschud.

Concert: Black Rebel Motorcycle Club. Gehoord: 28/8, Melkweg Amsterdam.