De Vikingen op Wieringen

,,Hier zijn ooit Vikingen geweest, hè?''

,,Dat zeggen ze, ja'', antwoordt de jonge boerin, terwijl ze naar het maïsveld voor haar deur kijkt.

,,Het is van ons. Meestal staat er gras voor de koeien op.''

,,In dit veld hebben ze toch een zilverschat gevonden?''

De mussen onder het dak laten zich horen.

,,Ach, een schat, een schat, ze hebben hier zilver gevonden.''

In de verte zetten vijftig zwartbonte koeien zich in beweging om in een naastgelegen weiland verder te gaan grazen.

,,Komen hier bij Westerklief en op de rest van Wieringen nu veel mensen met metaaldetectoren ook naar zilverschatten zoeken?''

,,Ze zeggen het. Vooral 's nachts. Maar dan lig ik te slapen – ja, we zijn hier nogal nuchter.''

Een boer met twee honden achter in zijn tractor rijdt langs. Het is tijd om te maaien en te hooien.

Meer dan duizend jaar geleden, in de Middeleeuwen, was Wieringen nog een eiland in de zee. Het glooiende landschap bestond uit veen en heide, met hier en daar een plukje bomen. Op de randen van de hoger gelegen stukken land lagen de huizen en akkers – net als nu. Ze waren het bezit van de Karolingische keizer in Aken.

Rond het jaar 850 klonk over het eiland de kreet `daar komen de Vikingen!'. Rorik, een Vikinghoofdman uit Denemarken, had met de keizer een afspraak gemaakt. Hij zou de gebieden van de keizer tegen andere Vikingen beschermen als hij Wieringen als uitvalbasis mocht gebruiken. Verder mocht hij van de keizer belasting heffen en kreeg hij het recht op visserij in het Almere en de Zuiderzee.

Vikingen waren dol op zilver. Hoe meer zilver een Viking had, hoe meer anderen tegen hem opkeken. Een van Roriks mannen had zijn hele vermogen, meer dan twee kilo zilver aan munten, staafjes en sieraden, mee naar Wieringen genomen. Daar heeft hij het met wat gras in een potje gestopt en begraven in wat nu Westerklief heet. Zo dacht hij er na zijn dood in het hiernamaals ook nog wat aan te hebben.

Toen de Vikingen dertig jaar later weer vertrokken, is de schat blijven liggen. Tot 1996, toen is hij ontdekt. Een oom van de boerin heeft later op twee andere plekken nog meer zilver gevonden.

De gemeente was zo enthousiast over de vondsten dat ze op Wieringen een Viking Informatie Centrum heeft gebouwd. `Daar komen de toeristen!' moet straks over het voormalige eiland schallen.

,,Het zal wel'', zegt de boerin.