Voorkeur Muziek

Dogville

Nicole Kidman is de vernietigende engel Grace in Dogville van de Deense regisseur Lars von Trier. In een uiterst gestileerde setting, met krijtlijnen in plaats van decorstukken, stelt Von Trier op strenge wijze morele vragen over plicht en dankbaarheid en menselijkheid. Hij doet dat in een fictief Amerika, een land dat hij haat omdat hij er in werkelijkheid nooit kan komen door zijn reisangst.

De arme bewoners van een afgelegen dorpje, in de jaren dertig, de Grote Depressie, nemen vluchtelinge Grace op in ruil voor klusjes. Naarmate de klusjes weerzinwekkender worden, krijgt Grace meer en meer de trekken van een heilige. Toch is Nicole Kidman niet weer een van die lijdzame Von Trier-heldinnen, à la Breaking the Waves of Dancer in the Dark. Zij neemt ten slotte wraak zoals See-räuber Jenny dat deed, in de Drie-stuiversopera van Bertolt Brecht, met wiens werk Dogville meer associaties oproept.

Op het filmfestival van Cannes liet Kidman weten niet te zullen spelen in de twee volgende delen van de USA - Land of Opportunities-trilogie, waarvan Dogville de eerste is.

Regie: Lars von Trier. Met Nicole Kidman, Stellan Skarsgård, Paul Bettany, Lauren Bacall en James Caan. In Amsterdam, Den Haag, Leiden en Utrecht.

Ônibus 174

In februari 2001 gijzelde een verslaafde sloeber stadsbus 174 in Rio de Janeiro. Filmer José Padilha ontrafelt de achtergronden van dit incident, dat van alle kanten werd vastgelegd door tv-journalisten. Hij verzamelde alle opnamen, interviewde veel getuigen en presenteert zo in een documentaire van speelfilmachtige allure het leven van gijzelnemer Sandro. En zonder sentimenteel of naïef te worden, weet Padilha aannemelijk te maken dat het geen toeval is dat juist hij juist op dat moment tot zijn daad kwam.

Docuzone, in Amersfoort, Amsterdam, Den Haag en Utrecht.

Tan de Repente

Het verhaal van de Argentijnse low-budgetfilm Tan de repente (Plotseling) is opwindend omdat het lijkt te bewijzen dat er niet veel nodig is om een goed verhaal te vertellen. Geen dure locaties, geen sterren, de werkelijkheid oprapen en een beetje sturen. Tan de repente gaat over drie meisjes en een oude vrouw. Lerman filmt teder, rustig genoeg om van de meisjes te gaan houden.

Regie: Diego Lerman. Met: Tatiana Saphir, Carla Crespo, Veronica Hassan, Beatriz Thibaudin, Maria Merlino, Marcos Ferrante. Amsterdam: Rialto. Den Haag: Filmhuis Den Haag. Utrecht: 't Hoogt.

Historias Minimas

Aangenaam lichte Argentijnse roadmovie over drie mannen die onafhankelijk van elkaar van Fitz Roy naar de kustplaats San Julián in Patagonië reizen. Onderweg is alle overtollige ballast weggegooid. Trefzeker come-back van Carlos Sorin, nadat hij veertien jaar geleden stopte met filmen omdat Eterna Sonrisa de New Jersey geflopt was. In Patagonië maakte hij mooie uitsneden van het gouden licht en het grijze asfalt dat het landschap doorsnijdt.

Historias Minimas. Regie: Carlos Sorin. Met: Javier Lombardo, Antonio Benedictti. In Amsterdam, Den Haag, Utrecht.

25th Hour

Film van Spike Lee over New York na de aanslagen van 11 september 2001 die soms nadrukkelijk, dan weer subtiel een elegie zingt voor het New York van weleer, gepersonifieerd door de Wall Street-employé Barry Pepper en de joodse intellectueel Philip Seymour Hoffman. De stad is kapot, evenals de illusie van onkwetsbaarheid. Die laat zich niet herbouwen, door brandweerlieden, bulldozers en militairen.

Regie: Spike Lee. Met: Edward Norton, Philip Seymour Hoffman, Barry Pepper, Anna Paquin. Amersfoort: De Lieve Vrouw. Amsterdam: Pathé de Munt. Hilversum: Filmtheater.