Vis voelt zich meer dan een tennistoerist

Aan de tennisloopbaan van de 33-jarige dubbelspeelster Caroline Vis komt na veertien jaar binnenkort een einde. ,,Ik moet gewoon gaan werken voor mijn geld.''

Een paar jaar na haar profdebuut in 1989 kwam de Nederlandse Caroline Vis tot de conclusie dat ze te weinig talent had om als enkelspeelster haar geld te kunnen verdienen. In plaats van te stoppen richtte de tennisster zich volledig op een baan als dubbelspeelster. Veertien jaar achtereen speelde haar loopbaan zich af in de marge van het internationale tennis. ,,Zet mij midden op de Dam in Amsterdam en niemand die mij herkent'', stelt Vis nuchter vast op Flushing Meadow.

Op de US Open in New York is de anonieme proftennisster hoogstwaarschijnlijk aan haar laatste grandslamtoernooi bezig. ,,Ik heb een gouden tijd gehad als dubbelspeelster. Ik heb al die jaren mijn centen kunnen verdienen met mijn hobby. Sommige mensen doen daar misschien denigrerend over, maar ik zie niet wat daar mis mee is'', zegt Vis kort nadat ze met haar dubbelpartner Patricia Tarabini de tweede ronde op Flushing Meadow had bereikt.

Vis is na al die jaren intussen gewend geraakt aan de geringe publiciteit die haar `dubbelwerk' oplevert. In de loop der jaren haalt ze slechts het nieuws met een finale in het gemengd dubbelspel op Roland Garros (1991) aan de zijde van Paul Haarhuis en de keer dat ze op een tennistoernooi de eindstrijd verloor omdat ze na een scheldpartij werd gediskwalificeerd. De negen toernooizeges die Vis in het dubbelspel behaalde staan alleen vermeld in de archieven van de organisatie voor het internationale vrouwentennis.

Onder de rook van het immense Arthur Ashe-stadion strijdt Vis samen met haar 35-jarige Argentijnse partner op baan 17 voor een handjevol toeschouwers tegen het damesduo Rossana Neffa-De Los Rios/Rachel McQuillan. Op de tribune moedigt oud-dubbelspeelster Manon Bollegraf haar landgenote aan. ,,Kom op Vissie'', schreeuwt de Nederlandse die in 2000 met Vis naar de Olympische Spelen had willen gaan. De tennisbond vaardigde destijds echter het duo Boogert/Oremans uit. De kans is heel klein dat Vis volgend jaar in Athene op de baan verschijnt.

Door haar zege met Tarabini rekt ze in New York haar grandslamloopbaan in ieder geval weer met een paar dagen. In 1998 stond Vis even op de negende plaats van de ranglijst in het vrouwendubbel. De 46-jarige Martina Navratilova staat nog altijd dertiende van de wereld. Vis is realistisch: ,,Een tweede Navratilova zal ik zeker niet worden.''

De in Vlaardingen opgegroeide Vis ziet zichzelf nog hooguit een paar maanden verder spelen. ,,Ik heb nog niet echt besloten om te stoppen, want ik weet niet precies wat ik nu wil gaan doen. Fysiek kan ik het allemaal nog wel aan, maar het wordt mentaal steeds zwaarder om steeds de koffers weer uit te moeten pakken. Het reizen ben ik zat. Financieel onafhankelijk ben ik niet. Ik heb wat geld geïnvesteerd in huizen, maar daar kan ik niet van leven. Ik moet nu gewoon gaan werken voor mijn geld'', zegt de tennisster die in haar loopbaan meer dan één miljoen euro aan prijzengeld verdiende.

Vis, die nu nog in Den Haag woont, heeft het plan zich zo snel mogelijk te vestigen in het Amerikaanse San Diego. Eind september moet ze op het consulaat in Amsterdam een vraaggesprek ondergaan om in aanmerking te komen voor een green card (verblijfsvergunning). Ze denkt eraan les te gaan geven op een tennisschool of om iets anders te gaan doen met haar favoriete sport.

Op een baan bij de Nederlandse tennisbond zit de routinier niet te wachten. ,,Volgens mij heeft de bond nog nooit aan mensen met enige ervaring in het tennis gevraagd of ze iets zouden kunnen doen. Waarom zouden ze dan nu bij mij terechtkomen?'', stelt Vis met een cynisch toontje. ,,In andere landen, zoals Frankrijk, zie je heel veel ex-topspelers die zich met de nationale jeugd bemoeien.''

Echt serieus heeft Vis nog niet nagedacht over een toekomst na haar tennisleven. Nadat ze het havo had afgemaakt, is ze niet anders gewend dan dat ze met het slaan van tennisballen haar geld kan verdienen. ,,Ik ben eigenlijk mijn hele leven met tennis bezig geweest. Ik ben nooit zo'n studiebol geweest. Ik kon dat ook niet met tennis combineren. Dan moet je echt af en toe een paar uur geconcentreerd aan de gang gaan. Ik kwam daar niet aan toe. Misschien blijf ik nog wel even tennissen totdat ik weet wat ik ga doen.''

Vis heeft er vrede mee dat ze ondanks een loopbaan van ruim veertien jaar niet of nauwelijks genoemd zal worden in de boeken over de Nederlandse sporthistorie. ,,Ach, ik ben gewoon zo slim geweest voor een onderdeel in het tennis te kiezen waar ik mijn geld mee kon verdienen. Dat er mensen zijn die mij een tennistoerist noemen interesseert me niet zo. Ik denk dat ik best een beetje respect verdien.''