`Muzikanten doen nooit wat je wilt'

Hedendaagse, elektronische kunstmuziek is een heel heftige studie, zegt Tim van Berkestijn. Dit weekeind speelt hij op popfestival Lowlands. In zijn eentje maakt hij lome soul.

De Dordrechtse huisartsenzoon Tim van Berkestijn ging sonologie studeren omdat ,,het kunstwereldje'' hem intrigeerde. Twee jaar na het afsluiten van die studie heeft hij nog steeds geen grip op die wereld gekregen, vindt hij zelf. In plaats daarvan maakt hij, als Benny Sings, lome soul over zelfgemaakte, vertraagde hiphop-beats.

Van Berkestijns artiestennaam, die voortkomt uit een anagram van zijn eigen naam, verwijst naar Chet Baker Sings. Voor zover deze gedoemde jazzmuzikant invloed had op Benny Sings, dan vooral als zanger. ,,Daar krijg je zin in muziek van. Ik hou wel van jazz, maar toch het meest van simpele liedjes.''

Dan is zijn studierichting nogal bevreemdend. Hij studeerde twee jaar geleden af aan het Haagse Instituut voor Sonologie en mag zich nu officieel componist noemen. ,,Het gaat dan om hedendaagse, elektronische kunstmuziek. Een hele heftige studie. Ik ging dat doen om erachter te komen wat die hele kunstwereld eigenlijk inhoudt en of ik daar iets in kon vinden. Ik kan wiskunde begrijpen, literatuur, popmuziek. Maar moderne kunst, of het nou om beeld gaat of om geluid, dat begrijp ik niet. Nog steeds niet. Het trok me wel aan, ik keek er erg tegenop.''

Benny Sings trof tijdens die studie niet de ,,gebakken lucht'' aan die hij – ,,wel wat kinderachtig'' – verwachtte, ,,maar integere mensen, die heel erg genieten van wat ze doen. Maar wat mij tegenviel is dat ikzelf daar nog niet ver genoeg voor ben. Misschien ben ik er wel niet de persoon voor. Ik ben afgestudeerd, met twee van die waanzinnig vage stukken en goede cijfers. Omdat het me bleef boeien, ik schreeuwde de docenten bijna toe: waar komt nou jullie passie vandaan? Dat konden ze niet overbrengen. Het is een heel andere wereld, en het is me niet gelukt om toe te treden.''

Als Benny Sings tijdens zijn studie al iets nuttigs heeft opgestoken, want tenslotte maakt hij nu ook elektronische muziek, is het eerder van studiegenoten geweest die zich ook al met pop bezighielden. ,,Voor mijn studie moest ik een computer aanschaffen, en dan ga je vanzelf beats maken. Zo kwam ik al snel bij hiphop uit.'' Uiteindelijk ging hij bij zijn eigen beats zingen. ,,Ik vind dat muziek een stem nodig heeft, de aanwezigheid van een persoon in de muziek. Dat is ook iets wat ik miste in die elektronische kunstmuziek.''

Bij zo'n in zang en muziek omgezette persoonlijkheid horen ook teksten. De titel van zijn debuutalbum, Champagne People, verwijst al naar een lichte fascinatie voor het reilen en zeilen van de rijken der aarde. ,,Het smaakvolle, decadente leven van de jetset, dat trekt me wel. Maar mensen van de straat, met een normaal leven, interesseren me evengoed. Teksten moeten nu eenmaal een bepaalde betekenis hebben, dat is er langzamerhand in gesijpeld. Als ik mijn nummers maak, scat ik er een beetje bij, in fonetische klanken. Maar op een gegeven moment wil je een tekst, dan moet het wel ergens over gaan.''

Chamgagne People bevat een lui en introvert soort blanke soul, die hij op wat gastbijdragen na moederziel alleen in elkaar zette, in zijn studio annex zit-slaapkamer van drie bij drie. ,,Heel erg fijn. Als je met andere muzikanten werkt, doen die nooit wat je in je hoofd hebt. Als je in je eentje werkt, krijg je het exact zoals je het wilt.''

Bij zijn optredens is Benny Sings, die inmiddels in Amsterdam woont, wel weer aangewezen op andere muzikanten. Hij heeft een ,,klein, intiem, bijna jazzy combo'' om zich heen verzameld. ,,Optreden moet wel, om jezelf te laten zien. In het begin vond ik dat heel lastig. In de studio zing ik heel zacht, maar dan zit je ineens met een drummer die je moet overstemmen. Dat moet je helemaal uitvogelen: hoe houd ik dan het intiem? Het mag absoluut niet bombastisch worden. Al met al klinkt het inderdaad anders dan mijn ideaalbeeld zoals ik dat op de plaat heb gezet, maar op een gegeven moment heb ik het losgelaten. Het is een goede therapie om voor een zaal vol mensen je stem te laten horen. Optreden is een heel ander medium dan een plaat. Ik heb absoluut niet de neiging om die muzikanten op mijn volgende plaat mee te laten spelen. In de studio blijf ik de eenling.''

Benny Sings: Champagne People (DOX 009) distr. Lowlands.

Optredens: 30/8, Lowlands Biddinghuizen, 31/8, Uitmarkt Amsterdam, 4/9, Rotown Rotterdam, 5/9, Paradiso Amsteram. (www.bennysings.com)