Laatste kans? 1

Amanda Kluveld stelt (NRC Handelsblad, 19 augustus) dat ,,op 15 augustus tevens wordt getreurd om het einde van de koloniale levensstijl en de daarbij behorende sociale status. Om het verlies van Indië [...]''

Die `koloniale levensstijl' en die `sociale status'? Gewoon: men was daar geboren en getogen. Deel van de samenleving. De Indische Nederlander, vaak middenkader, vakbekwaam en integer. Sociale status: niet altijd gemakkelijk. Nederlanders en Indische Nederlanden waren het infuus, waardoor de nieuwigheden uit het Westen Indonesië bereikten. Maar denigratie door `Hollanders' kwam voor, en jaloezie van Indonesiërs op gelijk niveau. Die massa van 65.000.000 Indonesiërs? Men had het vandaag beter dan gister, en morgen beter dan vandaag. Maar bij de Indonesische intelligentsia konden frustraties groeien: onvoldoende betrokken, en gemis aan staatkundig perspectief vanuit politiek Nederland.

De republiek van Soekarno was het resultaat van die frustraties plus drie jaar Japanse anti-westerse hetze. Azië voor de Aziaten! De Indische Nederlanders zijn niet gevlucht, maar eruit getrapt. De Republiek? Nooit een rechtsstaat geworden. Corrupt, een buitensporig rijke elite, een almachtig leger achter de schermen. Het verlies van Indië. Zeker.

We hoeven niet beklaagd te worden om geleden leed. Onze pijn zit in de onnadenkende veroordeling van de `koloniale tijd', zozeer met vernedering gepaard. We weten zelf wat we betekend hebben, de waarde van onze inzet en van onze eigenheid. Maar Nederland zou met een beter begrip van dat verleden zijn plaats in de wereld beter kunnen bepalen. Laatste kans? Nee hoor, elke dag biedt een nieuwe.

    • P.R. Wouters den Helder