`Vette' Vier jaargetijden bij Cohen thuis

Al was het op de kade en in erkers, ramen en botsende bootjes iets rumoeriger dan voorgaande jaren, met 20.000 bezoekers was het tweeëntwintigste Prinsengrachtconcert ook dit jaar de grote publiekstrekker van het vijfdaagse Grachtenfestival, dat gisteren besloot. Na de vocale buitelingen van de Peruviaanse stertenor Juan Diego Florez in 2002 koos het Grachtenfestival dit jaar voor een ingetogener hoofdprogramma, met de uitstekende violist Gil Shaham (32) en diens zusje Orli (piano). Het Brahms-programma met diens Derde vioolsonate, het Scherzo in c en een handvol Hongaarse dansen was voor het publiek aan de veeleisende kant – ook al speelden beiden de werken met gevoel voor show, intimiteit en structuur, en lieten zij zich door het woeste applaus na elk deel niet van de wijs brengen. Het Prinsengrachtconcert is nu eenmaal eerder een klassiek openluchtevenement dan een regulier concert. Het veelgehoorde ,,sjjjt!'' leek eerder folklore dan ergernis, en de vuurwerksterretjes deinden gemoedelijk mee. Wél authentiek was de teleurstelling over de door Gil Shaham eerst zeer `vrij' gespeelde parafrase van Aan de Amsterdamse grachten. Pas bij de ritmisch strakkere reprise konden 20.000 meezingende mensen zich daadwerkelijk niet beter wensen dan een Amsterdammer te zijn.

Onder het mottig motto `talent boven water' bleek het voorprogramma opvallend goed geprogrammeerd. Een viertal jonge Nederlandse zangers bracht aria's, duetten en ensembles – onvermijdelijk uitmondend in meegeneuriede publieksfavorieten als Bizets Parelvissersduet en Délibes Bloemenduet (Lakmé). Bariton Thomas Oliemans (25) maakte indruk met zijn Don Juaneske gebaren, stemkracht en innemend broos hoog register in Là ci darem la mano. Jammer dat de prima prestaties van de zangers, onder wie verder mezzo Monique Scholte, sopraan Aile Asszonyi en tenor Charles Hens, zich door de wat blikkerige versterking niet optimaal lieten beluisteren.

Op kleinere schaal kende het Grachtenfestival dit jaar opnieuw in originaliteit uitblinkende onderdelen, waaronder een kindermonumentenconcert op zaterdagochtend in de ambtswoning van burgemeester Job Cohen – dit jaar uitgedost mét ketting. Cohen (,,Het voordeel van deze locatie is dat er nooit iemand afzegt'') stelde de deuren van `het Huis met de Marmeren Kolommen' op eigen initiatief open. Door het Matangi Strijkkwartet en acteur/zanger Jim de Groot werden kinderen en ouders meegevoerd op een ontdekkingstocht langs De vier jaargetijden, met Vivaldi (De Groot) als reisleider en nummers van Kylie Minogue, Britney Spears en Shakira als representanten van 2003. Het door Jim de Groot geschreven programma was een feest, doordat de moraal – goede muziek is van alle tijden – overtuigend vaste vorm aannam in de muzikale mixen van barok en rock. Vivaldi werd doorkruist door de raggende begeleidingsakkoorden van Minogue, en De Groot voorzag De vier jaargetijden met gitaar van ,,vet'' eigentijds vlees op barokke botten. Zelfs aan de concertetiquette werd gewerkt: ,,Dus niet klappen tussen de delen, en des te harder erna!'' Het zou doodzonde zijn als dit sprankelende programma niet nog vele malen wordt hernomen.

In totaal trok het Grachtenfestival dit jaar ongeveer 48.000 bezoekers in ruim tachtig concerten door onder meer ruim honderdvijftig jonge talenten. In het licht van de zeer Amsterdamse sfeer van het festival zijn die getallen echter bedrieglijk. Het Grachtenfestival houdt vast aan zijn essentie: oorspronkelijk samengestelde, kleinschalige concerten op ongewone prachtlocaties.

Grachtenfestival: Kindermonumentenconcert met het Matangi Strijkkwartet en Jim de Groot (spel/zang). Prinsengrachtconcert m.m.v. Gil Shaham (viool) en Orli Shaham (piano) e.a. Gehoord: 23/8, Amsterdam. Het voorprogramma wordt op AT5, 21 sept 21.00 u en op een nader te bepalen tijdstip door de Avro op tv uitgezonden.