Drummond toont na rode kaart zijn acteertalent

Zo lang kan de actieve carrière van de Amerikaanse sprinter Jon Drummond (34) niet meer duren. Het moet voor hem een geruststellende gedachte zijn dat hij daarna moeiteloos aan de slag kan als acteur. Vooral na gisteren zullen de rollen voor hem voor het oprapen liggen. Tijdens de kwartfinale van de 100 meter bij de wereldkampioenschappen atletiek in Parijs werd Drummond gediskwalificeerd, maar qua amusementswaarde scoorde hij bijzonder hoog met zijn protest tegen die diskwalificatie wegens een omstreden valse start. In het Stade de France stal hij de show met zijn weigering na zijn diskwalificatie de baan te verlaten. Het was een nog nooit vertoonde actie in `de moeder aller sporten'.

Drummond geldt als een van de kleurrijkste figuren in de atletiek en gisteren werd weer eens duidelijk waarom. Nadat anonieme sprinters uit landen als Armenië, Swaziland en Libanon na hun valse start in de series de rode kaart hadden gekregen en terug mochten naar de kleedkamer, was het in de kwartfinale de beurt aan een sprinter van naam: Jon Drummond.

Maar Drummond, die de reputatie heeft een van de snelste starters te zijn, weigerde de baan te verlaten. Officials stonden machteloos. Verschillende keren ging de atleet zelfs liggen op het tartan, één keer in de houding van Jezus aan het kruis. Toen Drummond uiteindelijk van de baan liep bedacht hij zich halverwege, ter hoogte van de eretribune met vips als IOC-voorzitter Rogge en diens bejaarde voorganger Samaranch. De wedstrijdleiding besloot de race uit te stellen tot na de derde en vierde kwartfinalewedstrijden. Toen verlieten alle sprinters de baan, inclusief Drummond, wiens ogen onophoudelijk vuur spuwden.

Sinds dit jaar is er bij alle loopnummers maar één valse start toegestaan. De nieuwe regel moet vooral tijdwinst opleveren, vooral in het belang van de televisie. Maar de meeste sprinters vinden regel 162.7 uit het reglement van de Internationale Associatie van Atletiekfederaties (IAAF) te streng.

De actie van Drummond leverde het tegenovergestelde van tijdwinst op. In de tweede `heat' van de vier kwartfinales, waarbij telkens acht sprinters in de startblokken stonden, begon het drama dat een uur zou duren met een valse start van Dwight Thomas. De official achter de Jamaicaan toonde een gele kaart; een waarschuwing aan alle deelnemers dat een volgende valse start van een van de deelnemers met diskwalificatie zou worden bestraft.

De tweede start werd de Jamaicaan Assafa Powell en Drummond fataal. De apparatuur in het startblok registreerde dat Powell 0,086 seconde te vroeg bewoog en de olympische estafettekampioen (4x100 meter) van Sydney 2000 Drummond 0.052 seconde. De toegestane marge voor een te vroege start is eenhonderdste van een seconde. Omdat Drummond niet te vroeg was gestart maar omdat hij slechts zijn voet bewoog, meende hij dat zijn diskwalificatie niet terecht was. Hij zwoor dat hij geen spier had vertrokken, maar de tv-beelden ondersteunden zijn lezing niet. Drummond voerde een verloren maar vooral theatrale strijd. Het showelement is onlosmakelijk verbonden met de 100 meter – kijk naar de opvallende acties voor en na races van titelhouder Maurice Greene – maar Drummond ging wel erg ver. Het Franse persbureau AFP meldde vanochtend dat de IAAF overweegt de Amerikaan uit te sluiten van deelname aan de 4x100 meter estafette.

Nadat hij eindelijk zijn honderd meter in de kwartfinales had gelopen, stormde Ato Boldon gisteravond de mixed-zone binnen, de plek waar de atleten in de catacomben van het stadion verdwijnen en waar journalisten wachten op hun eerste reacties. Nee, na het drama rond Drummond wilde de sprinter uit Trinidad niks zeggen. ,,Nee. Ik moet nog twee races lopen'', zei hij op geagiteerde toon. Hij doelde op de halve finales van de 100 meter die vanavond op het programma staan en de finale.

Vervolgens ventileerde Boldon zijn ergernis over de nieuwe startregel op de sprintnummers waarvan zijn collega en maatje het slachtoffer was geworden. ,,We hebben ze (de IAAF, red.) gewaarschuwd dat zoiets zou gebeuren, dat de nieuwe regel de WK zou verpesten. En dat is precies wat er hier is gebeurd.'' Boldon, die in dezelfde race startte als Drummond, gaf de schuld aan de apparatuur.

Zo ver wilde zijn collega Nick Macrozonaris niet gaan. De Canadees stond tegelijkertijd met Drummond aan de start. ,,Het is allemaal volgens de regels gegaan. Aan de andere kant, de apparatuur is te gevoelig, en Drummond is niet gek. Hij heeft zoveel ervaring; die komt bij wijze van spreken uit z'n oren. Ik zou precies hetzelfde hebben gereageerd. Laten we bidden dat het morgen (vandaag, red.) niet opnieuw gebeurt.''

Vloeken deed Drummond niet na zijn diskwalificatie. ,,Hij gebruikte wel het F-woord'', getuigde Boldon. Fuck. Drummond werd in zijn geboorteplaats Philadelphia godvrezend opgevoed en zong zelfs in een gospelgroep. Hij mag dan nog zo'n rebel zijn en pronken met zijn imposante torso, de Amerikaan heeft een klein hart. In de armen van zijn trainer liet hij zijn tranen de vrije loop. Na de langste 100 meter ooit huilde Jon Drummond als een kind.