Blijheid over de dood

,,Dit is een kleine encyclopedie om je dood te lachen. Een boek in de vorm van een doodskist. En dit is een boek in de vorm van een zerk. Dit soort boekjes is moeilijk te maken. En ik verzamel deze.'' Hij zegt het wat verontschuldigend, Boudewijn Büch. Dat hij van die gekke boekjes verzamelde, daar zou de televisiekijker nu niet meer van opzien. Büch had wel meer buitenissige hobby's waar hij de kijker mee heeft vermaakt. Maar in dit fragment uit 1986 was dat nog niet bekend bij het grote publiek.

Büch, vorig jaar november overleden, maakte meer dan vijftien jaar lang het reisprogramma De wereld van Boudewijn Büch. De VARA heeft uit meer dan honderd aflevering een selectie gemaakt, met elke keer een ander thema, zoals de dodo, eilanden, Goethe, dierenverdriet. De laatste aflevering vanavond van De fascinaties van Boudewijn Büch gaat over de dood. Eigenlijk gaat de aflevering niet over de dood, maar over graven van beroemde mensen: o.a. Andy Warhol, Multatuli, Gene Vincent en natuurlijk Goethe.

Goethes graf komt zelfs twee keer voor. Het programma begint met een fragment uit 1997 waarin Büch klaagt dat hij bij het hek moet blijven staan en niet het graf zelf mag bezoeken. In 1999 was Büch er weer, maar nu is hij heel dichtbij, hij kan zelfs de doodskist aanraken. De vraag waarom hij nu wél zo dicht bij zijn dode held mag komen, wordt helaas niet beantwoord.

Hieruit blijkt enige gemakzucht bij de samenstelling van deze compilatieserie. Er worden wat fragmenten over `de dood' gezocht en die worden – zo lijkt het – gewoon maar achter elkaar gezet. Bij het graf van Gene Vincent praat Büch met een man die aan de kijker niet geïntroduceerd wordt. Is het iemand van zijn productieteam? Is het een Nederlandse Gene Vincent-kenner? En als je wilt weten uit welk jaar een fragment komt, is het goed opletten. Elk fragment wordt voorafgegaan door een wereldbol waarop Büchs bestemming is aangegeven. Het jaartal is verstopt in de linkeronderhoek, haast niet te zien.

Maar de fragmenten zelf maken veel goed. Het blijft een genot naar Büch te kijken. Hoe hij zich boos kan maken om het ,,tuttige graf'' van Warhol of geniet als hij Goethes kist kan aanraken. Als een kind zo blij gooit hij zijn armen in de lucht, balt zijn vuisten en roept, in de tombe: ,,Top! Top! Top!''

De fascinaties van Boudewijn Büch, VARA, Ned.3, 19.42-20.22u.