Ramdas' hybris

In zijn eindevaluatie van 3 jaar verre-landen-verslaggeverij betoont Anil Ramdas (Z, 9 augustus) zich een trouwe vazal van V.S. Naipaul (zonder de leenheer ergens in het verhaal te noemen) die het door hem gesignaleerde ,,ernaast kijken'' en de ,,veredelde'' anekdotiek tot grote kunst heeft verheven. Misschien heeft hij met dat niet noemen van Naipaul wel gelijk, want Engeland en zijn grote reisverslaggevers zijn bij ons inmiddels ook een ver en onbekend land geworden, lijkt het wel. Wel koestert Ramdas de stille hoop dat zijn eigen fascinatie en anekdotiek leiden tot een ,,bedje waarin al die feitjes en stukjes waarheid terecht kunnen''. Behoorlijk arrogant!