Column

Quotezak

Je leest Mabel en je zegt Mebel. Dan gok ik dat ze in Gooise hockeykringen is opgevoed. De A van Abeltje en de M van Mabeltje. Zover ik weet kwam Bruinsma ook uit de betere kringen. Zijn vader was directeur van Raak. Leuke naam als je een schietgraag zoontje hebt. Klaas Raak.

Eerst Klaas, toen een frauderende Bosnische minister en nu een treetje onder de kroonprins. Ze houdt van spanning, zullen we maar zeggen. Die Johan Friso lijkt een saaie, maar we kunnen wachten op de dag dat hij met een mitrailleur zijn hele familie omlegt. Enkel en alleen om zijn huwelijk te redden. En dan? Dan wordt Edwin de Claimbaron onze nieuwe koning. Maar eerst het huwelijk voorbereiden. Friso roept: ,,Heeft de dominee nog gebeld?”

Was wel blij dat het pratend testbeeld Jort Kelder ook nog even zijn licht erover liet schijnen. Je zet de televisie aan en je ziet Jort. Of het nou over de omgelegde Lüske gaat, de sluiting van Vossius of over het dreigende stroomtekort: Jort doet zijn zegje. Moet er brak water in de tuinbouwgebieden? Netwerk belt Jort. Was de aanval op de VN in Irak voorzien? Nova polst Kelder. Heeft Ronald Koeman het juiste overhemd? De VARA vraagt Jort om zijn bretelmening.

,,Wat wordt de opstelling meneer Advocaat?”

,,Jort gaf mij de volgende elf namen.”

Zal ons Keldertje ook nog een mening hebben over de prachtige rekenfout van Schiphol? Wat een planning. Wat laat politiek Den Haag zich weer schitterend piepelen door de louche luchtvaartlobby. Die Cerfontaine is een echte kerel als hij van zijn opties een bungalow in Zwanenburg koopt en daar een paar jaar gaat wonen. En dan moet hij eens proberen om binnenshuis een normaal gesprek te voeren. Na een dag zijn z’n stembanden roder dan die van Mick Jagger na een stevige tournee. Milieutechnisch gezien is het ook goed. Hij kan op de fiets naar zijn werk.

Het vrolijkst werd ik deze week van staatssecretaris Van Geel, die in alle Europese auto’s zowel cruise control als een boordcomputer verplicht wil stellen. In alle Europese auto’s! Is de bewindsman ooit in Midden-Italië geweest? De boeren rijden daar allemaal in verfrommelde Fiat Uno’s van negentien jaar oud en zitten op alles behalve een boordcomputer te wachten. Ze rijden op ezelspaden die zo bochtig zijn dat je de cruise control precies tien seconden aan kan hebben. Hetzelfde geldt voor Frankrijk, Polen, Spanje en Portugal. De gemiddelde boordcomputer is zeven keer duurder dan zo’n Italiaans boerenroestblik. En cruise control in Nederland! Wanneer? In welke file? Onder de dertig kilometer per uur doet dat ding het niet. Behalve bij Marco Bakker dan.

Over files gesproken. Zestien jaar geleden kocht ik een bootje en tufte op een zwoele zomeravond wel eens door een paar Amsterdamse grachten. Je kon je bootje aanleggen waar je maar wilde. Plaats zat. Die tijd is voorbij. Tegenwoordig vaar je een uurtje of zes rond om een parkeerplek te vinden. Wat vooral opvalt is het tutgedrag van de gordelrijken. Ze hebben aan de grachtenmuren allerlei bordjes gehangen waarop staat dat deze plek gereserveerd is voor hun bootje. Ik trek me daar uiteraard niks van aan. De gracht is van niemand. Dus ook van mij. Woensdag begon een man vanuit zijn raam te schreeuwen dat ik op zijn plek ging liggen. Zijn vriend was even weg en kwam zo weer terug. Hij schreeuwde zo hard dat ik hem waarschuwde.

,,Pas op je stembanden. Het heerst. Bij Mick ging het ook mis!”

Ik was in een gemoedelijke bui, wilde geen ruzie en heb een uurtje langer rondgevaren tot ik in Diemen een lege steiger vond. Via het café liep ik naar huis. Beetje balorig belde ik ‘s nachts op de Keizersgracht bij de plekjesclaimers aan. Het raam ging open. Wat er was? Ik legde uit dat hij met zijn auto op mijn plek stond. Waar zijn Saab stond daar stond mijn Volvo al jaren. Het raam werd vloekend dichtgesmeten. Ik hoorde alleen nog kutcabaretier. Fluitend wandelde ik huiswaarts en dacht alleen maar: thuis toch eens kijken wat Jort hier van vindt.