Dreiging van een knock-out

Onder drummers heb je hakkers, drammers, beukers en slagers. Maar Rob Verdurmen en Arend Niks behoren tot een heel ander, selecter gezelschap: de orde van de luisterende slagwerkers. Dat is al te zien en horen als ze afzonderlijk optreden, Verdurmen als vaste waarde in het Willem Breuker Kollektief en Niks in een van zijn vele gelegenheidsgroepen. Maar zet ze samen op een podium en de kwaliteit van hun oor-handcoördinatie openbaart zich dubbel zo duidelijk. Drummers Double Bill, het octet gegroepeerd rondom hun twee drumkits, is een oefening in subtiel slagwerk.

Bij het concert gisterenavond in de Amstelkerk hadden de drummers hun ogen vrijwel continu strak op het eigen bladpapier gericht. Tegelijkertijd bewogen ze als één man met vier armen. Terwijl Niks met zijn rockachtergrond zorgde voor de kracht en de groove, zocht orkestman Verdurmen de gaatjes. Soms leidde dat tot een organische versmelting, andere keren tot stekelig in elkaar grijpende ritmes of een puntig vraag-antwoordspel. Slechts heel zelden kwamen de stokken tegelijk op de vellen terecht en dan alleen als die dubbele klap ook echt nodig was om gezamelijk een punt te zetten achter een ritmisch patroon.

Zoals te verwachten van een drummersduo waren de composities ritmisch geörienteerd. Dat karakter werd nog eens versterkt door de gespierde bas van Arjen Gorter, die vaak werd gedubbeld door de sonoor grommende gitaar van Corrie van Binsbergen. In plaats van lineaire melodieën speelde de vierkoppige blazerssectie fragmentarische lijntjes die in laagjes over elkaar schoven. Hierdoor werd het geluid heel effectief opgeblazen tot bigbandsterkte.

Met deze consequent toegepaste techniek zette de band een set neer met een bijzonder beeldend karakter. Ook zonder de plastische titels kon iedere luisteraar moeiteloos de korte verhalen volgen. In SOS vormde een kort-kort-kort-langlang-lang-kort-kort-kort morsepatroon de ondergrond voor het noodsignaal van een trompet die langzaam de toonladder beklom. In China Chicken speelde Gorter de vluchtende kip en Niks de Aziatische kok die er zwaaiend met hakmes achteraan jaagde en telkens met een klap net naast zijn prooi sloeg. Maar het kan ook minder karikaturaal. In een hommage aan bokser Mohammed Ali kozen de drummers niet voor mokerslagen met gegarandeerde knock-out. Vegende brushes verbeeldden het geschuifel en gedans van de voormalige wereldkampioen zwaargewicht, een brok samengebalde energie met een constante dreiging van een linkse directe.

Concert: Drummers Double Bill. Gehoord: 20/8 in Amstelkerk, Amsterdam. Herh: 22/8 in Grote Kerk, Veere; 23/8 in Vondelpark, Amsterdam.

    • Edo Dijksterhuis