Dekker is al blij als hij de finish haalt

Wielrenner Erik Dekker maakt deze week zijn rentree in de Ronde van Nederland. De tweevoudige eindwinnaar is na anderhalf jaar blessureleed nog lang niet de oude. ,,Ik probeer nergens meer naar toe te leven.''

Wielrenners zijn nog benaderbaar, weten de volgers in de karavaan. Sommigen nemen dit gegeven wel erg letterlijk. In de Oldenzaalstraat van Denekamp knijpt Erik Dekker na de individuele tijdrit keihard in de remmen om een handvol journalisten te woord te staan. Zij hebben zich verscholen achter zijn vrouw Petra en hun twee kinderen. Dekker viert zijn 33-jarige verjaardag en wordt in het Twentse land toegezongen door de speaker. ,,Waar is mijn cadeau'', grapt de fris ogende Dekker met de bekende grijns die we lang niet van hem hebben gezien.

Dekker wordt in de tijdrit van de Ronde van Nederland 94ste. Hij heeft op het vlakke parcours niet voluit gereden, getuige zijn achterstand van bijna vier minuten op ritwinnaar Ekimov. Dekker was in 1997 op precies hetzelfde traject nog de snelste geweest, sneller zelfs dan de Duitser Ullrich. Das war einmal. Na anderhalf jaar blessureleed is meedoen belangrijker dan winnen. ,,Langzamer kon bijna niet'', overdrijft hij.

Afgelopen zondag maakte Dekker zijn rentree in het wielerpeloton. In de eendaagse wedstrijd Dwars door Gendringen reed hij eindelijk pijnvrij rond. Zijn raadselachtige knieblessure – hij stootte op Oudejaarsdag 2002 het gewricht aan een hoteldeur – lijkt verleden tijd. Maar de patiënt waakt voor optimisme. In maart 2002 brak hij zijn heup in Milaan-Sanremo. Daarna is het nooit meer helemaal goedgekomen met zijn gezondheid.

Dekker heeft van de ploegleiding voor de start van de Ronde van Nederland het voordeel van de twijfel gekregen. Hij is veel minder in vorm dan de andere renners van Rabobank, maar mag om sportieve redenen aan de nationale omloop meedoen. Dekker benadrukt dat de sponsor geen commerciële belangen bij zijn terugkeer heeft, hoewel zijn naamsbekendheid garant staat voor publiciteit. Hij won vier etappes in de Tour, de klassiekers Amstel Goldrace en Classica San Sebastian. Hij veroverde in 2001 de wereldbeker.

En nu is Dekker al blij als hij de finish haalt. Hij heeft maanden niet mogen fietsen om de disbalans in zijn spieren (zoals de diagnose luidde) niet te verergeren. Sportarts Vergouwen, eerder werkzaam bij NOC*NSF en nu in dienst bij het voedingsbedrijf Numico, ontdekte dit voorjaar bij de knie van Dekker onderhuidse littekens, hoewel op de echo niks te zien was. Na een nieuwe rustperiode mocht hij vier weken geleden weer voorzichtig trainen. Bij elk pijntje moest hij van Vergouwen meteen van de fiets stappen. ,,Al viel dat in de praktijk niet mee, als ik ergens in the middle of nowhere rondreed.''

Al ruim een jaar heeft Dekker geen col beklommen en daarom moest hij dinsdag bijna lossen op de Erasmusbrug. Hij ziet er de humor wel van in, geniet van elke meevaller. In de korte ochtendetappe naar Denekamp heeft hij zowaar twee keer in een kopgroep gereden. ,,Het enige dat telt is die knie. De uitslag doet er niet toe. Ik denk aan mijn carrière, niet aan mijn erelijst. Ik probeer nergens meer naar toe te leven.''

Dekker beschouwt 2003 als een verloren seizoen en richt zich op komend wielerjaar. Hij doet in september niet mee aan de Ronde van Spanje en geeft zichzelf in oktober geen kans op het wereldkampioenschap in het Canadese Hamilton. ,,Ik heb daar niks te zoeken, misschien doe ik aan de tijdrit mee'', glimlacht hij na zijn bescheiden prestatie op hetzelfde onderdeel in Denekamp. ,,Alles beter dan doelloos rondfietsen. Zieke renners zijn niet de leuksten thuis'', knipoogt hij naar zijn vrouw.

Als dank voor bewezen diensten en als een soort aanmoedigingsprijs kreeg Dekker contractverlenging aangeboden. Met Boogerd is hij hét uithangbord van de sponsor. De vlotte Hagenaar en de vrolijke Drent passen perfect bij het imago van Rabobank, dat een agrarische achtergrond heeft maar zich de laatste jaren ook een grootstedelijke uitstraling probeert aan te meten.

Dekker wil graag iets terugdoen voor de sponsor en denkt niet aan stoppen. Een renner van 33 hoeft nog lang niet versleten te zijn. ,,Ik spiegel me aan Museeuw. Die is 37 en fietst hier ook nog vrolijk mee'', zegt Dekker over de Belgische klassiekerkoning die twee keer succesvol terugkeerde na een zware blessure. ,,Alleen weet ik niet of ik net als Johan een paar koersen kan uitkiezen en me de rest van het jaar stil kan houden. Ik ben een wedstrijdddier'', concludeert de jarige voordat hij met vrouw en kinderen in de auto stapt richting rennerskwartier. ,,Schat, staat de taart al klaar?''