Malouma

De Mauretanische zangeres Malouma verraste in 1998 met Desert of Eden, een album dat heel mooi het midden hield tussen traditie en moderniteit. Pogingen om Malouma naar Nederland te halen mislukten destijds maar het verschijnen van de nieuwe cd Dunya is een goede aanleiding het opnieuw te proberen. Want al bedient de zangeres zich ook op deze maal weer uitsluitend van het Hassania, het regionale Arabische dialect, haar muziek overschrijdt zonder ophef vele grenzen. Die tussen Oost en West in de eerste plaats, maar ook die tussen dansmuziek en luistermuziek, tussen extravertie en introspectie, en tussen verheven kunst en volks plezier.

Het nummer Mreïmida is een pure twaalfmatige blues, Mahma el Houb doet op raadselachtige wijze aan Bob Dylan denken en Jraad en de de titelsong klinken, bedoeld of niet, als eerbewijzen aan alle big mama's van de de wereld, van Bessy Smith tot Oem Kaltoem en Tina Turner.

Dunya heeft niets opdringerigs en smeert niets aan, misschien is dat wel de reden dat je Malouma's betogen, niet keihard maar wel heel fraai gespierd, telkens weer opnieuw wilt horen. Ondersteund door de oosterse, antieke ardin-harp maar met even veel liefde zijn westerse, moderne broertje, de elektrische gitaar.

Malouma: Dunya (Marabi 46806.2). Distr. Munich