Immigratie blijft ook na vonnis thema in Australië

Pauline Hanson, de spraakmakende Australische die de rechts-populistische partij One Nation leidde, is de gevangenis ingegaan. Maar haar thema – beperking van de immigratie van Aziaten – blijft actueel.

De rechtse Australische politica Pauline Hanson heeft de eerste nacht in gevangenschap erop zitten. Gisteren achtte een rechtbank in Brisbane haar schuldig aan verkiezingsfraude. Ze kreeg drie jaar gevangenisstraf. De teloorgang van Hanson, wegens haar eerdere loopbaan in binnen- en buitenland stelselmatig als `de voormalige fish and chipsverkoopster' aangeduid, betekent echter niet dat de racistische onderbuikgevoelens in Australië niet zullen blijven zoeken naar een uitlaatklep.

Hanson werd in 1996 als onafhankelijke kandidaat in een kiesdistrict in de staat Queensland als lid van het nationale parlement in Canberra gekozen. Ze was door de Liberale Partij van John Howard als kandidaat geselecteerd, maar werd uit die partij gestoten na discriminerende opmerkingen over Aboriginals. Later richtte ze de One Nation partij op. Deze had vooral in Queensland succes. Daar behaalde One Nation in 1998 elf zetels, waardoor de conservatieve regering daar de macht verloor.

Haar veroordeling had betrekking op die verkiezingen. Hanson had een informele in plaats van een officiële ledenlijst bij de verkiezingsautoriteiten gepresenteerd. Door middel van de onjuiste registratie incasseerde Hansons partij een half miljoen Australische dollar (285.000 euro) aan overheidsfondsen.

Hanson richtte zich aan het eind van de jaren negentig vooral tegen immigratie uit Azië. ,,We worden door Aziaten overspoeld'', zei ze. ,,Ze hebben hun eigen cultuur en godsdienst. Ze vormen getto's en assimileren niet. Een multicultureel land kan nooit verenigd of sterk zijn.'' De boodschap sloeg aanvankelijk aan. Ook in andere staten en op federaal niveau haalde One Nation bij verkiezingen zo'n tien procent van de stemmen, maar dat werd buiten Queensland niet opnieuw vertaald in zetels wegens het in het land gebruikte districtenstelsel. Bij de federale verkiezingen in 1998 verloor Hanson haar zetel.

Recentelijk taande Hansons politieke rol. Daarvoor zijn twee redenen. Haar partij had, net als de Nederlandse LPF, geen ontwikkeld politiek kader en werd overspoeld door naïeve en opportunistische politieke gelukzoekers. One Nation viel vervolgens uiteen door interne onenigheid, chaos over het te voeren en onderlinge rechtszaken. Belangrijker was wellicht dat premier John Howard Hanson de politieke wind uit de zeilen wist te nemen, door zijn strikte beleid tegen de komst van bootvluchtelingen. Howard weigerde hun de toegang tot het Australisch vasteland. Hij liet ze in afwachting van de behandeling van hun verzoek om politiek asiel opsluiten in onherbergzame kampen in Papoea Nieuw-Guinea en Nauru, onderontwikkelde en afgelegen landen in de Stille Oceaanregio. Het legde Howard geen windeieren: zijn coalitie werd twee jaar geleden met een grote meerderheid herkozen.

Toch zal Hanson in de gevangenis weinig waardering hebben over wat Howard de door haar ontketende politieke gevoelens heeft bewerkstelligd. Ondanks de retoriek van de premier tegen de bootvluchtelingen blijft de Aziatische immigratie naar Australië aanhouden. De immigratie staat op het hoogste niveau in twaalf jaar. Tweederde van de nieuwelingen is uit Azië afkomstig. Het politieke klimaat blijft daarom rijp voor de boodschap van Hanson, die zelf volhoudt onschuldig te zijn. Een eventuele politieke comeback van haar wordt door de veroordeling niet wettelijk gedwarsboomd. De fish and chipsbakkers in Queensland lijken zich geen zorgen te hoeven maken over extra concurrentie, wanneer Hanson wordt vrijgelaten.