Witte poes

Het Cambodjaanse stel zat zichtbaar gelukkig te wezen. Na jaren van vluchten, opvangcentra en procedures eindelijk rust in ons dorpje. De zwangerschap was zeer gewenst. Hoe nu verder? Ze spraken gebrekkig Nederlands maar stonden erop dat we hun nieuwe taal zouden spreken. Ik probeerde uit te leggen hoe het hier gaat. Wars van alle culturele verschillen vuurde ik de obligate vragen op hen af. Een van de laatste betrof de rodehond. Of ze ook de rodehond had gehad? De aanvankelijke euforie leek om te slaan in teleurstelling. Een rode hond? Nee, die hadden ze niet. Maar wel een witte poes! De sfeer was onmiddellijk weer goed.

Bijdragen van lezers zijn welkom via een formulier op www.nrc.nl/ik.