Terreur tegen het volk

De gruwelijke terreuraanslag op het VN-hoofdkwartier in Bagdad maakt duidelijk dat niet alleen Amerikaanse militairen in Irak gevaar lopen. Iedereen kan worden getroffen, ook degenen die de humanitaire hulp organiseren voor zieke, gewonde of hongerlijdende Irakezen. Geen buitenlander is nog veilig, ook de Nederlandse vredestroepen niet. Dat is de boodschap die de terroristen met de autobom brengen. Het is nog onduidelijk wie voor de terreurdaad verantwoordelijk is, maar als het een zelfmoordaanslag is, zijn er waarschijnlijk op eeuwige zielenheil hopende islamisten bij betrokken. Islamisten willen dat alle buitenlanders uit Irak vertrekken. Islamisten doorspekken hun heilsleer graag met strategische denkbeelden van Lenin. Door het hoofdkwartier van de internationale hulpverlening te treffen hebben ze maximale ontwrichting teweeggebracht volgens het leninistische recept ,,één treffen, duizenden angst aanjagen''. Het effect werd vergroot doordat de autobom middenin een op tv uitgezonden persconferentie ontplofte. Maar het andere element van de klassieke leninistische terreurstrategie, populariteit en solidariteit met ,,de onderdrukte massa's'', ontbreekt. Door sabotage van waterleidingen en moorden op hulpverleners ondermijnen de terroristen het naakte bestaan van de Iraakse burgers.

Voorlopig is het de terroristen alleen te doen om chaos en niet om het overnemen van het leiderschap over land en volk. Dit is terreur tegen het volk. Dat is een belangrijk feit waar de gematigde krachten hun voordeel mee kunnen doen.

De gewelddadige islamisten hebben hun front verplaatst van Afghanistan naar Irak. In Afghanistan voerden islamistische terreurgroepen een strijd tegen een bezetting onder auspiciën van de Verenigde Naties. Nu komen ze massaal naar Irak om hun internationale terreur over de hoofden van de burgerij voort te zetten. Groepen fundamentalisten zien naast Amerika ook de volkenrechtelijke organisaties als de vijand. De VN is niet zo populair in Irak. Deze volkenrechtelijke organisatie moest de economische sancties tegen Irak administreren. De gevallen dictator Saddam Hussein heeft twaalf jaar lang een propaganda-oorlog tegen de VN kunnen voeren met beelden van door honger en medicijngebrek stervende kinderen.

De dood van de in het getroffen gebouw aanwezige VN-gezant Sergio Vieira de Mello is tragisch. Hij was een van de knapste VN-diplomaten, een groot verzoener, die zich onafhankelijk opstelde tegenover de Amerikaanse bezettingsmacht. Hij slaagde erin de VN terug in beeld te krijgen in Irak, want de Amerikanen konden niet om hem heen. Met de aanslag zijn de pogingen de bezettingsmacht een meer internationaal volkenrechtelijk karakter te geven en de VN te rehabiliteren gesaboteerd. Voor president Bush zou deze moord aanleiding moeten zijn meer aansluiting te zoeken bij de VN. Daarmee krijgt Amerika meer internationale steun en legitimiteit.

Amerika kan de bezetting van Irak niet alleen af. Tijdens de bezetting zijn er meer Amerikaanse slachtoffers gevallen dan tijdens de opmars naar Bagdad, en de dagelijkse kosten zijn hoog. Na de overwinning op Saddam is de oorlog pas goed begonnen.

Het is intussen merkwaardig dat er nog zo weinig arrestaties zijn verricht onder voormalige leden van geheime diensten en terreurorganisaties van Saddam Hussein. Gewelddadige islamisten lopen vrij rond en kunnen straffeloos moorden en bommen leggen. De Overgangsraad, waarin alle Iraakse etnische groepen zijn vertegenwoordigd, zou het initiatief kunnen nemen tot een zuivering die bij dit soort overgangsfases na een gewelddadige dictatuur en een oorlog onvermijdelijk is. Ontwrichting van watervoorziening en humanitaire voorzieningen is in niemands belang. Iedere Irakees zou moeten begrijpen dat gevaarlijke raddraaiers en potentiële moordenaars moeten worden opgepakt.

De Nederlandse vredestroepen hebben nu een reden meer om te blijven opereren in het Iraakse gebied dat hun is toegewezen. Critici mogen de missie van de Nederlands troepen in Irak in twijfel te trekken, maar door nu met de staart tussen de benen te vertrekken als het gevaarlijk wordt, zouden de Nederlandse soldaten precies doen wat de terroristen willen. De soldaten verdienen een des te warmer welkom als ze naar Nederland terugkeren wanneer hun diensttijd in de woestijn erop zit.