Hockeysters werken aan hun zelfbewustzijn

Bij het vierlandentoernooi in Amstelveen hopen de hockeysters deze week de vorm te vinden die bij het EK in Spanje moet leiden tot olympische kwalificatie.

Vanzelfsprekend schrok ook hij de voorbije weken, de bondscoach met de eeuwige en bijna dwangmatige hang naar perfectie. Elf oefenwedstrijden gespeeld, een voor een tegen landen uit de grijze middenmoot van het internationale vrouwenhockey, en vier keer verloren. Daar wordt een mens niet vrolijk van zeker Marc Lammers niet.

Gerustgesteld werd hij gisteren, al was voor een vreugdedansje geen reden na de fletse zege (3-0) op het even bescheiden als onmachtige Duitsland. ,,We zijn op de goede weg, maar zullen nog wel wat stappen moeten maken'', besefte Lammers na het asgrauwe duel, waarin de doelpunten op naam kwamen van aanvoerster Mijntje Donners (twee rake strafcorners) en spits Fatima Moreira de Melo (tip-in).

Twee weken scheiden de Nederlandse hockeysters nog slechts van het Europees kampioenschap in Barcelona, het toernooi waar door de titel olympische kwalificatie moet worden afgedwongen. Een al te lastige opgave kan en mag dat niet zijn voor de titelverdediger, die de laatste twee edities (Amstelveen 1995 en Keulen 1999) won en vorig najaar bij het wereldkampioenschap in Perth als enige Europese ploeg meedeed in de strijd om de medailles. In de finale bleek Argentinië een onneembare hindernis.

Maar Lammers (34) weigert zich op voorhand rijk te rekenen. Zeer onder de indruk raakte hij de afgelopen weken bijvoorbeeld van het gereanimeerde Engeland, dat in de voorbereiding tweemaal won (2-1 en 3-1) van de vice-wereldkampioen. ,,Sinds het WK is het roer daar om. Het waren al redelijke meiden, die Engelsen, maar nu zijn het afgetrainde atletes.''

Maar ook met Duitsland, ,,het vooral in eigen huis altijd lastige Spanje'' en zelfs Oekraïne wenst Lammers rekening te houden. Of meent de voormalige bondscoach van Spanje zich nu al in te moeten dekken? Hoofdschuddend: ,,Ik dek me niet, want ik durf best te zeggen dat wij in Barcelona als favoriet van start gaan. Dat is een feit. Alleen: het is geen gelopen koers. Dat is realiteitszin, en geen angst of wat dan ook.''

Mocht de missie in de Catalaanse hoofdstad onverhoopt mislukken, dan wacht het weinig aanlokkelijke perspectief van een slopende reis naar Nieuw Zeeland, waar in maart de resterende vijf olympische tickets voor `Athene' worden verdeeld. Een ramp wil Lammers dat scenario niet noemen, maar: ,,Dan wordt het heel lastig. Niet alleen voor de competitie, maar ook voor onze olympische voorbereiding. Tijd voor de noodzakelijke rust is er dan niet of nauwelijks meer.''

Na de teleurstellende oefencampagne hopen de hockeysters deze week bij het vierlandentoernooi in Amstelveen het geschonden blazoen weer enigszins op te poetsen. Een eerste aanzet daartoe volgde gisteren, voor wat het waard is. Duitsland is sinds de Olympische Spelen in Sydney (2000) de kluts kwijt. Het geploeter van de meisjes in de gestroomlijnde zwarte outfits was gisteren zo aandoenlijk dat de vraag rees hoe het mogelijk was dat Nederland eind vorige maand twee keer verloor van zo'n modale tegenstander.

,,Een trainingsachterstand'', was het even korte als logische antwoord van coach Lammers. In rap tempo hebben zijn speelsters hun fysieke tekortkomingen de voorbije twee weken weggewerkt, constateerde hij gisteren. Maar tevreden is de opvolger van Tom van 't Hek nog allerminst. Wie het steriele spel van gisteren zag, begreep waarom: een trage en voorspelbare opbouw, weinig of geen samenhang tussen de linies en een aanval die maar drie strafcorners afdwong.

Maar Lammers wanhoopt niet. Moest hij zijn selectie tot voor kort nog tot vervelens toe aansporen tot meer daadkracht in de trainingen, sinds kort heeft hij bijna geen kind meer aan zijn selectie, die sinds het WK op drie plaatsen is gewijzigd. ,,Het zelfbewustzijn is gegroeid. Vorig jaar moest ik er constant bovenop zitten, nu beseffen ze zelf wat ze moeten doen en waarom ze dat moeten doen. Je moet af en toe pijn lijden om grenzen te verleggen. Dat onderschrijven die meiden zelf intussen ook.''

Zelf heeft hij ook een stap gemaakt. Na het WK bleek de oud-speler van Den Bosch en Oranje Zwart geestelijk zo moe dat hij ,,een maand lang even niets met hockey'' te maken wilde hebben. ,,Het enthousiasme van de meiden'' gaf hem uiteindelijk de energie om door te gaan. Maar dan wel als een coach die ,,meer communiceert en vaker zijn emotie toont, zonder zijn gezag te verliezen''.

Dat laatste kan inmiddels, met dank aan ,,een volwassen begeleiding'' die onlangs werd uitgebreid met Alyson Annan (30). Lammers prijst de inbreng van de tweevoudig wereld- en olympisch kampioene uit Australië, die tijdelijk is toegevoegd aan de technische staf als vervanger van Eric Verboom. ,,Alyson zet de puntjes op de i. Als Australische kijkt zij net weer even anders aan tegen bepaalde zaken. Daar leren niet alleen de speelsters van, maar ook ik.''

Vooral in mentaal opzicht is de oud-wereldhockeyster van het jaar van onschatbare waarde, meent Lammers. ,,In Nederland bestaat de neiging om alles goed te praten. Maak je een fout, ach, wat maakt het uit? Alyson stelt zich op het standpunt dat topsport spijkerhard is en sporters dus vooral heel erg kritisch op zichzelf moeten zijn. Zelfkritiek mag niet, zelfkritiek moet.''

    • Mark Hoogstad