Woede en rouw in Nablus

Twee zelfmoordaanslagen, vier doden. De Palestijnse daders kwamen uit dezelfde straat maar kenden elkaar niet. Hun families reageren verschillend. De ene dader is een martelaar, de andere misleid.

De Palestijnse teenagers die gisteren met twee afzonderlijke zelfmoordaanslagen twee Israëliers doodden, leidden opmerkelijk gelijksoortige levens, terwijl zij elkaar volgens hun families niet kenden.

Allebei waren zij 17 jaar oud, verkochten handelswaar op straat en woonden in dezelfde straat in Nablus, een paar huizenblokken van elkaar verwijderd. Zij waren allebei verantwoordelijk voor gruwelijke scènes, de een in een Israëlische voorstad van Tel Aviv en de ander 18 kilometer verderop bij een joodse nederzetting op de Westelijke Jordaanoever.

Terwijl de buren van de één, Khamis Gerwan, in hem een martelaar zien, zweert de moeder van de andere jongen, Islam Qteishat, wraak. Wraak tegen de islamistische fundamentalisten die haar zoon naar zijn dood stuurden. Khamis Gerwan werd door zijn familie al een dag gemist. Toen kwam het nieuws: hij had een bom op zijn lijf gebonden en was naar een supermarkt in Rosh Ha'ayin gegaan. Dat is een slaapstad bij Tel Aviv.

Zijn moeder weeklaagt zijn dood en de buren zijn bij elkaar gekomen voor een rouwdienst waar Khamis Gerwan wordt herdacht als een martelaar van de Palestijnse zaak. Khamis groeide op in het vluchtenlingenkamp Askar, dat aan de rand ligt van Nablus. Hij verkocht op straat schoenen en werd een aanhanger van de al-Aqsa Martelarenbrigades, de militante vleugel van de Fatah-beweging van president Yasser Arafat.

Een paar huizen verder is de familie van Islam Qteishat bijeen. Hun rouw is vermengd met woede. Islam is een jonge recruut van de militante organisatie Hamas. Hamas stuurde Islam naar Ariel waar een grote joodse nederzetting is gebouwd. En Hamas eiste gistermiddag de verantwoordelijkheid op voor deze zelfmoordactie. Qteishats moeder is de 40-jarige Yusra.

Zij roept om wraak tegen de mannen die haar zoon recruteerden. ,,Ik vermoord degenen die hem wegstuurden'', schreeuwt zij, terwijl zij met haar vuisten op de muur beukt. Tien jaar geleden werd haar oudere zoon neergeschoten door Israëlische soldaten terwijl hij stenen naar hen gooide. Hij heeft daar permanent hersenletsel aan overgehouden.

Qteishat liet een brief achter en een foto, waarop hij staat afgebeeld met een dunne baard en een geweer. Net als Khamis Gerwan verkocht hij op straat schoolboeken, pennen en blocnotes. ,,Wees niet verdrietig, en vergeef mij'', schrijft hij aan zijn ouders.

Zijn vader, een kruidenier, voelt zich leeg. Nog maar een paar dagen geleden sprak hij nog met zijn zoon over diens toekomst, in het bijzonder over het afmaken van de middelbare school. ,,Ik ben een belangrijk deel van mijn wezen kwijtgeraakt'', zegt hij om er aan toe te voegen dat ,,de Israëliers onze jongens geen andere keus bieden dan te vechten''.

De families van beide jongens zullen de gevolgen van de zelfmoordacties ook voelen. Het huis van de familie Gerwan werd vandaag met explosieven vernietigd door Israëlische militairen. De familie van elf mensen werd daardoor dakloos. Het is een standaardreactie van Israël uit wraak voor de dood in dit geval van een 42-jarige Israëlische man, Yehezkel Yekutieli, die boodschappen aan het doen was voor het ontbijt van zijn vier kinderen.

Of de dood van het andere dodelijke slachtoffer, de 18-jarige Erez Herskovitz die net zijn militaire basistraining had afgerond, gewroken zal worden is nog niet bekend.