Voyeurisme en kindermisbruik

Op het festival van Locarno trekken documentaires de aandacht. `Capturing the Friedmans', gaat over echt en vermeend seksueel misbruik van kinderen.

Het Locarno Filmfestival is nu een week bezig, maar favorieten voor het zilveren luipaard zijn nog niet boven komen drijven. Dat kan natuurlijk nog komen in de laatste dagen van het festival. Dan draait bijvoorbeeld de nieuwe film van de Zuid-Koreaanse regisseur Kim Ki-Duk, Spring, Summer, Fall, Winter...and Spring. Kims vorige film Bad Guy wordt nu in Nederland uitgebracht. Hij maakt films waarin extreme stemmingswisselingen een grote rol spelen, paart dat aan seks en geweld en levert zo een controversiële bijdrage aan de wereldcinema. Zijn nieuwe film is al vertoond aan potentiële distributeurs en zal ook in Nederland te zien zijn, het eerst op het International Film Festival Rotterdam. In de wandelgangen wordt het woord meesterwerk gefluisterd.

Naast de internationale competitie is er ook een videocompetitie in Locarno. Een van de juryleden is Simon Field, de directeur van het Rotterdams filmfestival die volgend jaar afscheid neemt. De competitie is zeer divers : van korte films en kleine experimenten tot de nieuwste documentaire van Ulrich Seidl (Hundstage), de voor televisie gemaakte Jesus du weisst over de religieuze beleving van vijf Oostenrijkers. Seidl filmt ze voornamelijk biddend en toont zo hun hoop, dromen, teleurstellingen en andere, vaak niet religieuze, gevoelens. Seidls film zal te zien zijn op het International Documentary Filmfestival Amsterdam, evenals het de gemoederen flink bezig houdende Capturing the Friedmans over een Amerikaaanse familie waarvan de vader en zoon beschuldigd worden van seksueel misbruik van kinderen. Zijn ze schuldig? Regisseur Jarecki beantwoordt die vraag niet en toont vooral de politiehysterie en de later vals blijkende getuigenissen van kinderen die met behulp van suggestieve hypnose en politieverhoor in hun brein werd geplant. Jarecki toont ook hoe de familie uit elkaar valt. De moeder scheidt van haar man en David, een van de drie kinderen, neemt haar van alles kwalijk. Capturing the Friedmans geeft een wat ongemakkelijk voyeuristisch gevoel. Jarecki gebruikt suggestieve muziek en tussenshots in slow motion, en manipuleert daarnaast flink door zijn constructie, waarbij op het laatst nog wat nieuwe onthullingen worden gedaan. Ook deze film zal na het IDFA in de bioscoop uitgebracht worden, hopend op een herhaling van het succes van Michael Moores Bowling for Columbine.