Holly Golightly

De Engelse zangeres die zich vernoemde naar de hoofdpersoon uit Truman Capotes Breakfast At Tiffany's staat nu dankzij weer een andere Amerikaan in de belangstelling. White Stripes-voorman Jack White vroeg Golightly voor het lieftallige duet It's True That We Love One Another, op de laatste cd van The Stripes. Golightly's nieuwe, negende solo-cd Truly She Is None Other heeft geen bemoeienis van White ondervonden, al houdt ook Golightly van de oude, simpele blues.

Maar meestal klinkt Golightly als het nichtje van Lesley (It's My Party) Gore, of als een eenpersoonsversie van girl-groups als The Shangri-La's. Ondertussen is de begeleiding van haar liedjes bescheiden en, hoewel er maar liefst drie gitaristen op haar cd meespelen, wat bleekjes. De voor de vroege jaren zestig karakteristieke `twaing' wordt maar af en toe ingezet.

Golightly heeft een prachtige stem, die stijlvast – wat hier wil zeggen blikkerig – is opgenomen. De meeste liedjes zijn van haarzelf, en de opener Walk A Mile is een verleider, met precies de goede combinatie van venijn en wanhoop die ook aan de beste country niet vreemd is. Zo scheert Golightly langs allerlei genres. Het resultaat is soms wat braaf, maar ook intiem en eigenzinnig.

Holly Golightly. Truly She Is None Other (DAMGOOD 213-cd)