Elektrische gitaren klinken als meertonige sirenes

Eigenlijk wist Jeroen Kimman niet wie Wiek Hijmans was. Maar hij had de gitarist van het Maarten Altena Ensemble en vertolker van onmogelijke solostukken twee jaar geleden eens in een concert gezien en was onder de indruk. Toen hem door Theaterfestival Boulevard werd gevraagd een droomband samen te stellen voor het programma Form. dacht hij dus meteen aan zijn collega.

Omdat je een duo niet echt een band kunt noemen en twee gitaren op het podium wel wat kaal staat, zocht Kimman er ook nog een ritmesectie bij. Contrabassist Coen Nutters en drummer Pascal Vermeer kregen een duidelijke en eenduidige opdracht: verzorg de groove.

Niet dat de ritmische onderzetters van Kimmans hand eenvoudige klappen op de tel zijn. Integendeel zelfs. Het zijn hortende en stotende patronen die het ritme een bijna ellips-achtige draai geven. Maar aan soleren kwamen deze sidemen in Den Bosch zondagavond niet echt toe. Hetzelfde gold voor elektronicaman Sandor Caron die zich beperkte tot het aanbrengen van licht pulserende klankvlakken.

De eerste Form.-formatie – deze week volgen nog groepen rondom violiste Yvonne van de Pol en dichter Nick J. Swarth – was vooral een gitaristenonderonsje. In een breed gebied, afgebakend door loodzwaar gegrom in Kaspar Brötzmann-stijl en lome, transparante country-esthetiek à la Bill Frissel, draaiden de snarenplukkers voortdurend om elkaar heen. De ene keer in een vraag-antwoordspel, dan weer unisono of noot om noot elkaar aanvullend. Ze schaamden zich er niet voor een paar maten ongecompliceerd te rocken, maar schiepen ook duidelijk veel plezier in het imiteren van een meertonige sirene die alle haren in de zaal rechtovereind deed staan.

Hoewel je dit wel zou verwachten met twee elektrisch gitaristen op het podium waren dit duetten en geen duels. De enige keer dat het tot een bescheiden battle kwam was in het slotnummer, dat ironisch genoeg de titel Gezelligheid droeg.

Daar waar Kimman zichzelf verloor in freakerig stapelen van vervormd geluid, wist Hijmans te boeien. Tegendraads omspeelde hij drums en bas om te eindigen in een explosie van rafelige noten. Zonder triomfalisme of krachtpatserij vervulde hij de hoofdrol in Kimmans droom.

Concert: Form. met Jeroen Kimman. Gehoord: 10/8 in Muziekcentrum 's-Hertogenbosch. Herh: 13 en 14/8 met Yvonne van de Pol, 15 en 16/8 met Nick J. Swarth.