Brendan Fraser

De Canadees-Amerikaanse acteur Brendan Fraser speelt vaak met de kinderlijkheid van zijn gezicht, zoals nu in `The Quiet American' van Phillip Noyce.

Als een Tarzan met te veel puppyvet kwam hij in Hollywood aangeslingerd in George of the Jungle, de onverwachte zomerhit van 1997. Brendan Fraser had toen al minstens tien filmrollen op zijn naam staan, waarvan vele uncredited en in flauwe films tegenover komiek Pauly Shore, zoals Encino (California) Man (1992) en (You're) In the Army Now (1994). Het toen nog onbekende duo Matt Damon en Ben Affleck ontmoette hij op de set van School Ties (1992). Hoewel Fraser de stripverfilming over een liaanslingeraar die het eens in de grote stad gaat proberen graag omschrijft als de film die zijn carrière `dramatisch' veranderde, kwam de echte doorbraak een jaar later met Bill Condons Gods and Monsters. Daarin waren het niet zijn imponerende fysiek of zijn bijna exploderende babyface met vette glimlach die hun werk deden, maar zijn schaduw, die van hem de griezeligste Frankenstein maakte die de door Ian McKellen gespeelde filmmaker James Whale maar kon zien in zijn nachtmerries en hallucinaties.

Brendan James Fraser (3 december 1968) wordt vaak omschreven als een acteur die meer tijd op de sportclub dan de toneelschool heeft doorgebracht. Voor de televisie kan ook, want bijna alle belangrijke rollen die hij sinds George of the Jungle speelde zijn een of andere vorm van remakes. Hij is de typische Amerikaanse 'hunk', die er uitstekend uitziet in een vuilwit overhemd met opgerolde mouwen, zodat hij zijn gebruinde biceps nog eens extra kan spannen. Regisseur Stephen Sommers, die hem op die manier kleedde in The Mummy (1999) en The Mummy Returns (2001), twee met special effects volgestopte variaties van de Boris Karloff-klassieker, was complimenteuzer. Hij vergeleek de charmante ster zowel met Eroll Flynn als Harrison Ford.

Zelf denk Fraser dat hij acteur is geworden omdat hij in het voetspoor van zijn in buitenlandse dienst werkende Canadese vader elke drie jaar moest verhuizen en overnieuw beginnen. Het bracht hem zelfs even naar Nederland, waar hij een tijdje schoolging.

Zowel Harold Ramis die hem in Bedazzled (2000) zeven incarnaties gaf, als Phillip Noyce, in wiens The Quiet American hij nu te zien is, ondersteunen die kameleontische kijk op zijn kunnen. Volgens Noyce castte hij Fraser zelfs speciaal om zijn vermogen het publiek te verleiden. Een afleidingsmanoeuvre die zijn rol als hulpverlener Alden Pyle in de Graham Greene-verfilming ondersteunt.