Ex-kroonjuweel

Het valt moeilijk te begrijpen hoe bij een bedrijf, zelfs als dat de omvang heeft van Merrill Lynch, 43 miljoen dollar zoek kan raken. Tenzij het iets te maken heeft met de handel in energie.

De zakenbank uit New York onderzoekt of een voormalige werknemer een verzekeringscontract voor de firma heeft afgesloten bij een bedrijf waarmee hij zelf zakelijke relaties onderhield. Er komt een apart strafrechtelijk onderzoek naar deze affaire, die dateert uit 2000.

Het afsluiten van een energieverzekering is niet hetzelfde als het afsluiten van een autoverzekering. En in de onstuimige dagen van 2000, toen energie de handel van de dag was, zou 43 miljoen dollar geen buitensporig bedrag hebben geleken voor de verzekering van een groot energiecontract. Het onderwerp van Merrills onderzoek is dan ook niet de omvang van het contract, maar de vraag of een medewerker van de divisie voor de handel in energie op ongepaste wijze een contract is aangegaan met een bedrijf waarbij hij zelf betrokken was.

Als dat inderdaad het geval blijkt te zijn geweest, lieten de controlemechanismen van Merrill Lynch te wensen over. De bank zegt zich pas afgelopen oktober bewust te zijn geworden van twijfels over de gepastheid van het contract, na een rechtszaak die een maand eerder was aangespannen door een bedrijf dat zijn divisie voor energietransacties, Global Energy Markets (GEM), in 2001 had overgenomen.

Wat het meest opvalt, is dat de controlemechanismen van de zakenbanken tekortschieten, of ervan verdacht worden tekort te zijn geschoten, op precies die afdelingen waarvan de werknemers de grootste winsten blijken te verwezenlijken. De futures-divisie van Barings en de divisie voor treasury bonds (een soort staatsleningen) van Allied Irish Banks zijn klassieke voorbeelden. En GEM (`gem' is Engels voor edelsteen) leek in die hoogtijdagen echt een kroonjuweel.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld.