Stoere stipjes

De Achterpagina is deze zomer op zoek naar extremen. Vandaag de kleinste tatoeage.

Tatoeages zijn niet stoer. Allang niet meer. Het ging voorbij toen de eerste vijftienjarige meisjes een dolfijntje op hun hiel lieten zetten om erbij te horen. De tatoeages van zeebonken en onderwereldfiguren verbleekten er een beetje door.

Maar er zijn tatoeages die je niet snel op de huid van een hockeymeisje of een boekhouder vindt. Tatoeages die nog altijd iets zeggen over de rauwheid van de eigenaar. Het patroon van drie groene stipjes tussen duim en wijsvinger bijvoorbeeld. Deze kleinste gangbare tatoeage is simpel, makkelijk zelf te zetten, en een teken van stoerte. Maar betekenen die stipjes ook nog iets?

Herman van de Berg is hulpverlener in Utrecht, hij geeft computercursussen aan daklozen. Hij komt de stipjestatoeage regelmatig tegen. ,,Je ziet het bij drugsgebruikers. Die gebruiken de tatoeage als ze heroïne kopen.'' Volgens Van de Berg laat een gebruiker de stipjes aan een dealer zien bij wijze van bestelling: ,,Doe mij maar heroïne.'' Dat is onopvallender dan mondeling bestellen.

,,Klopt niets van'', zegt heroïnegebruiker Rinco. Hij heeft zijn tatoeage met vrienden gezet toen hij jong was en op een streng internaat zat. Ze prikten met een naald drie gaatjes en druppelden de inkt erin. ,,Gewoon, om stoer te doen, omdat het niet mocht.'' Met drugs heeft het volgens Rinco helemaal niets te maken: ,,Die vrienden van toen zouden me alsnog in elkaar slaan als ze wisten dat ik aan de heroïne was.'' Maar wat betekenen de stipjes dan wel? Volgens Rinco is het een Oudhollands zeemansgebruik. ,,Dat heb ik tenminste altijd gedacht. Maar wat het betekent weet ik niet.''

In de gevangenis, verzamelplaats van rauwe mannen, zie je de stipjestatoeage ook nogal eens. Faizel werkt in jeugdinrichting 't Nieuwe Lloyd in Amsterdam Zuidoost. De stipjes staan volgens hem voor `Love, peace and happiness'. Zelf wilde hij die tatoeage ook ooit, maar uiteindelijk koos hij voor vier letters op zijn vingers: de L, de O, de V en de E. Dat je juist in gevangenissen die stipjes tegenkomt, ligt er volgens Faizel aan dat mensen zich daar nou eenmaal vaak vervelen en uit landerigheid een tatoeage zetten. En die stipjes zijn gemakkelijk zelf te prikken.

Rinco, die weliswaar in de gevangenis heeft gezeten, maar pas lang nadat hij de stipjes op zijn hand had getatoeëerd, is het met Faizel eens dat de tatoeage niets met het gevang te maken heeft. Een andere wel: ,,Vier stipjes met één in het midden, als de vijf op een dobbelsteen. Dat stipje in het midden is degene in de gevangenis. En een vierkantje met een stipje ernaast staat voor een uitbraak.''

Onzin, zegt Molly van tattoostudio Hanky Panky in Amsterdam. ,,Ten eerste zijn die stipjes niet groen, maar zwart. Omdat er huid overheen komt, krijg je die groenige of soms blauwige kleur.'' En dat van love, peace and happiness is volgens hem evenmin waar. ,,Die stipjes staan voor haat tegen de politie.''

Molly zette zijn tatoeage toen hij een jaar of 13 was. Net als Rinco, uit balorigheid. Maar waarom heeft hij de stipjes weggehaald? ,,Ik kom nogal eens in Frankrijk, en als je daar in aanraking met de politie komt, en ze zien die stipjes, dan slaan ze je verrot.'' De meeste mensen zetten die stipjes zelf, zegt Molly. Al komen ze wel eens naar de winkel om ze bij te laten werken. Om ze mooier en ronder te laten maken. Maar hoe kan het nou dat er zoveel verschillende betekenissen aan worden gegeven? ,,Ach'', zegt Molly, ,,mensen weten zelf vaak niet wat hun eigen tatoeage betekent. Dat zie je ook met zwarte panter tatoeages. Mensen met zo'n tatoeage weten soms niet eens dat dat voor Black Power staat. Ze willen gewoon stoer doen en erbij horen.''

Misschien lijken stoere mannen en vijftienjarige meisjes meer op elkaar dan ze zelf denken.

Voorgaande afleveringen in deze serie zijn te lezen op www.nrc.nl/extreem