Soebatten over marktspul

Elk goed verhaal heeft een joker, een spanningsboog en een geestige wending nodig om de aandacht van de kijker vast te houden. Maar in de nieuwste van een inmiddels moemakende reeks docusoaps, waarvan de NCRV vanavond het tweede deel uitzendt, hebben de makers blijkbaar voor een andere opzet gekozen om de kijker niet weg te laten zappen naar de tegelijkertijd uitgezonden net zo goed `real life'-bloopers van huwelijksvoltrekkingen op SBS6 of belevenissen van ambulancepersoneel in 112 Weekend op RTL5. Nee, de programmamakers die vier weken lang de zakelijke kant van marktkooplui op de zwarte markt van Beverwijk laten zien, hebben er de voorkeur aan gegeven slechts te registreren en niet op zoek te gaan naar `het verhaal'.

De kijker kan in de aflevering van vanavond (Leuke dingetjes voor mannen met snorren) alles te weten komen over de spannende rugbywedstrijd van marktwerknemer Peter van der Geest en het feit dat kledingverkoper Mo Baddag nadat hem als kind is verteld dat hij is geadopteerd, opeens ziet dat zijn broer en vader niet op hem lijken.

En dat alles terwijl er over deze markt, die elk weekend zo'n 80.000 bezoekers trekt, juist zoveel spannends is te vertellen. Over de agressiviteit bijvoorbeeld: in 1995 werd een 29-jarige man doodgeschoten na een ruzie om een parkeerplaats. Over opmerkelijke mensen: in 1997 portretteerde het programma Paradijsvogels al de mannelijke toiletjuffrouw Toiletten Keesje. Of over criminaliteit: eerder bleken agenten op de markt te helen in door henzelf in beslag genomen goederen. En hoe gaat het in deze economische recessie?

De enige opmerkelijke gebeurtenis, het aangekondigde controlebezoek van de brandweer, wordt weken uitgesponnen. Vanavond zien we werknemers eindeloos soebatten met de kraamhouders over de uitgestalde waar, die de contractueel vastgelegde gele lijn zichtbaar overschrijdt. Wanneer de brandweer een ultimatum oplegt en dreigt met sluiting, toont marktmeester Peter van Riel zich weifelachtig. Hij is bang zijn ,,geloofwaardigheid'' te verliezen tegenover de standhouders. Die hebben immers hun best gedaan de regels na te volgen. Van Riel kan daar geen spannend verhaal van maken. Terwijl hij bezig is met formulieren over de veiligheid, concludeert hij: ,,Ik ben ook maar de joker die het papiertje invult.''

De mensen van de Bazaar, Ned.1, 22.28-22.58u.