Rotterdam gaat los op Dance Parade

De Fast Forward Dance Parade trok zaterdag voor de zevende keer door het centrum van Rotterdam. 450.000 mensen dansten in de hitte vier uur lang op trance, techno, raggamuffin en latinbeats. De Erasmusbrug schudde mee.

Een beetje absurd is het wel. De dansers op de voorste vrachtwagen werpen onder luid gejuich hun armen de lucht in. Zodra ze beginnen te springen houden ze hun handen over hun oren. Geen nieuw dansje, maar een voorzorgsmaatregel om te voorkomen dat de zilverkleurige koptelefoon niet van het hoofd zakt.

De frontlinie van de Fast Forward Dance Parade is proefkonijn voor een experiment met draadloze koptelefoons, waarmee dansers de verrichtingen van de dj linea recta in de gehoorgang geïnjecteerd krijgen. Een stille tocht als voorland van het dansfeest. Verbaasde omstanders kunnen het aantal beats per minuut enkel afleiden uit de frequentie waarmee de hossers de vering van de truck laten kreunen. Als de gemeente Rotterdam dertigduizend hoofdtelefoons wil subsidiëren, hebben zij volgend jaar wellicht ook toegang tot wat er nu nog uitziet als een oefening in autistische mime.

Direct achter de wagen van 433FM.com laait de vertrouwde decibellenstorm wel op. Het gemeenschapsgevoel dat mist op die eerste truck wordt ruimschoots gecompenseerd door de 37 wagens erachter. Met dat aantal is de Fast Forward Dance Parade de grootste dansparade ter wereld geworden. Anders dan bij de Berlijnse Love Parade, die eerder dit jaar voor het eerst minder bekijks had, is de zevende editie van het Rotterdamse evenement weer groter dan de vorige. Een recordaantal van 450.000 bezoekers, van baby's met oordopjes tot bejaarden met rollators, begeleidt de vier uur durende tocht door het stadscentrum.

Het eerste uur verloopt wat mat. De zon wil niet doorbreken. En het regent: schuimvlokken, confetti en duizenden condooms – weggevertjes van de Durex-wagen. Pas als de stoet zich voor het stadhuis omkeert en zich als een dubbelgevouwen ritmische slang over de volle breedte van de Coolsingel uitstrekt, springt de vonk over.

T-shirts worden van sportschooltorso's getrokken, piercings en tattoos wedijveren met bikinitopjes van rubber en bont. Vluchtheuvels en tramhokjes veranderen in podia voor hakken, springen en een danspas die zich het beste laat omschrijven als `sur place joggen'.

Echt los gaat het publiek pas in de Witte de Withstraat. Terwijl de temperatuur stijgt, zetten de dj's een tandje bij en trekken ze de hardste beats uit hun platenkoffer. De gabbers die de afgelopen weken een verhitte discussie op internet hebben gevoerd over het geringe aantal hardcore-deelnemers, hoeven niet bang te zijn dat Rotterdam hetzelfde lot treft als Zandvoort, waar de burgemeester de hardste variant onder de housestijlen verbood.

Maar ook de fijner besnaarde dansfanaat komt aan zijn trekken. De organisatie is erin geslaagd om een redelijk complete dwarsdoorsnede te presenteren van alle zijpaden die het inmiddels wijdvertakte genre kent. Behalve gerenommeerde clubs als Matrixx en Chemistry zijn er veel nieuwkomers. Er is zweverige trance, agressieve techno, stuiterende dancehall waar wellustig op `gebubbeld' wordt, tribalhouse, raggamuffin, breakbeats, progressive, garage en latinbeats. En niet alle muziek komt uit een mengpaneel. Op minstens drie trucks worden de vinylen ritmes ondersteund door een live-percussionist. Er wordt zelfs een saxofoon gesignaleerd.

Voor het eindfeest is dit jaar een nieuwe locatie gevonden op Katendrecht. De Erasmusbrug moet ervoor worden overgestoken. Daar moet het volume op last van de gemeente wat lager om schade te beperken, maar al na de eerste vijf trucks danst de brug golvend op de maat mee, als een zeeziek makende rollercoaster. Dj Michel de Hey komt halverwege de oversteek stil te staan met motorpech en laat de tuien klapperen. Aan een sleepkabel legt zijn wagen de laatste kilometers af naar het party-terrein.

Hier zijn vijf in plaats van de gebruikelijke vier podia ingericht op een stukje niemandsland dat eruitziet als een enorme zandbak. De optocht sloffende feesters werpt een bruine wolk op. En maakt van de Dance Parade 2003 niet alleen de grootste en warmste, maar zeker ook de stoffigste editie ooit.