Indië (opnieuw) verloren

Telecombedrijf Telfort zal op 15 augustus niet adverteren om te bevorderen dat zoveel mogelijk Nederlanders de (Telfort)vlag uithangen. NRC Handelsblad van 5 augustus meldt dit onder de kop `Campagne Telfort uit piëteit aangepast'.

Het uithangen van die vlag zal echter niet worden tegengegaan. ,,Het is fantastisch dat ze ons zo zijn tegemoetgekomen'', zegt mevrouw Folmer, voorzitter van de Stichting Herdenking 15 augustus 1945, in deze krant.

Want wat wil het als altijd wrede toeval? Telfort had zijn commerciële actie gepland op de dag dat het officiële einde van de Tweede Wereldoorlog wordt herdacht.

Voor mensen die die oorlog in het voormalige Nederland(sch)-Indië hebben overleefd onder wie ik is die dag minstens even belangrijk als 5 mei. Het heeft decennia bloed, zweet en tranen gekost om dit in en aan het officiële Nederland duidelijk te maken. Zoals eigenlijk alles wat de naweeën van `Indië' betrof een martelgang werd.

Deels door gebrek aan historisch besef, en ook door lafheid, desinteresse en escapisme aan `Nederlandse' kant. Maar ook door de `Indische' aanpak aan de andere kant: al blij met een aalmoes toegeworpen door het Nederlandse gezag.

Daardoor heeft het 40 jaar geduurd voordat een Indisch Monument tot stand kwam en ook bijna een halve eeuw voordat een kabinet besloot om op 15 augustus officieel te vlaggen. Gezien dit inmiddels officiële karakter moet de regering Telfort verbieden überhaupt op 15 augustus te (laten) vlaggen. Als dit bedrijf zelf al uit knulligheid niet begrijpt dat er decentere manieren bestaan om duidelijk te maken dat het ,,weer een Nederlands bedrijf is.''