Aceyalone

De rapper Aceyalone uit Los Angeles kan zich met recht een underground-legende noemen. Ooit lid van het baanbrekende Freestyle Fellowship, een buitenaards getalenteerd kwartet dat al in 1991 op zeer eigengereide wijze jazz en spoken word in de West Coat hiphop introduceerde.

En na zijn tweede soloalbum, A Book Of Human Language uit 1998, was zijn naam gevestigd als een van de meest belangrijke intellectuele hiphoppers, zowel tekstueel als muzikaal. In 2001 maakte hij de keuze om met zijn derde soloalbum een breder terrein te verkennen – althans, zo werd de minder uitdagende stijl aan de pers verkocht.

Helaas gingen de verbale kwaliteiten van de MC prompt verloren in de mix. Toen Freestyle Fellowship vorig jaar met een hemeltergend commeriële comebackplaat op de proppen kwam, leek de legende voorgoed naar de filistijnen.

Gelukkig revancheert Acyelone zich enigszins op zijn vierde soloplaat Love & Hate. Hoewel productioneel wederom te vaak te gladjes en gelikt en nog te vaak lonkend naar commerciële middle of the road-hiphop, is de MC weer scherp en ter zake. Een paar nummers halen zelfs het niveau van Acyelones eerste soloplaten.

Als de beats penetrant, bijna treiterig blijven, en de teksten oprechte woedeaanvallen stroomlijnen, is Aceyalone nog altijd een unicum. Toch zou je wensen dat hij weer eens echt een compromisloos album maakte.

Aceyalone, Love & Hate; Deconstruction/Zomba