`Vroeger haatte ik klassieke zang, allemaal nep'

Margriet van Reisen (32) is dé nieuwe Nederlandse Mahler-mezzo. Maar ze wil meer dan Mahler alleen. Deze week doet ze auditie bij de Bayreuther Festspiele en zingt ze Schumanns Dichterliebe in Den Bosch.

Toen Jard van Nes de Nederlandse mezzosopraan Margriet van Reisen hoorde in de Tweede symfonie van Mahler, besloot ze zelf te stoppen met zingen. In Van Reisen had ze een waardige opvolgster gevonden. ,,Toen ik laureaat was van het Koningin Elisabeth Concours in Brussel pikte ook iedereen steeds mijn Mahler-interpretaties eruit. Misschien heeft dat óók een beetje te maken met het feit dat ik Nederlandse ben en Nederland een Mahler-land par excellence is. Maar Mahlers muziek ligt me ook echt goed. Mahler en Wagner – dat zijn de componisten waar ik me vocaal, muzikaal en persoonlijk het prettigst in voel. Dat betekent niet dat ik exclusief laatromantische muziek wil zingen, maar het is wel mijn vertrekpunt.''

Inderdaad zong Margriet van Reisen veel Mahler. Maar ze trok óók de aandacht als soliste bij de Berliner Philharmoniker in het Requiem van György Ligeti, waarvan onlangs de door Ligeti geautoriseerde cd-opname verscheen. Samen met sopraan Caroline Stein ratelt de warme mezzo van Van Reisen feilloos voort in het half uur durende doodspandemonium. ,,Naar die opname kan ik ook zelf nog steeds niet onbewogen luisteren. Eerst had ik moeite met Ligeti's muzikaal idioom. Het Requiem is extreem lastig. Maar uiteindelijk werd de muziek echt `van mij'. Toen ik de opname laatst thuis beluisterde, moest ik daarvan tien minuten bijkomen. Die muziek is ongelooflijk intens.''

De zangersloopbaan van Margriet van Reisen begon allerminst met meisjesdromen van gelukkige componisten, ruisende rokken, blinkende concertpodia en schitterende schijnwerpers. ,,Vroeger háátte ik klassieke zang'', vertelt ze aan de keukentafel van haar huis in Utrecht. ,,Mijn zus had zangles. Ik werd daar half hysterisch van. De oefeningen, het vibrato, de gekunstelde manier van tekstuitspraak – ik vond het allemaal even nep en weerzinwekkend. Ik zong zelf discorepertoire in een jongerenkoor. Toen ik later bij diezelfde zanglerares belandde om musicalliedjes te zingen heb ik duidelijk te verstaan gegeven dat ik nooit vibrato wilde leren. Drie maanden later was ik natuurlijk tòch om. Vanaf toen is de liefde voor klassieke zang nooit meer weggegaan.''

Margriet van Reisen koos uiteindeijk voor een studie zang aan het Conservatorium in Utrecht. Ze kwam er terecht in de klas van Henny Diemer. ,,Vanaf toen werd het zingen bloedserieus. De topsportmentaliteit die heerste aan het conservatorium, vond ik erg aantrekkelijk. Uitgaan en alle andere kanten van het studentikoze bestaan heb ik meteen opgegeven. Dat was geen offer. Zingen werd een manier van leven.''

Nog tijdens `school' zong Margriet van Reisen een paar jaar in het Nederlands Kamerkoor. ,,Als ik het solistenbestaan zat mocht worden, ga ik weer in een koor.'' Ze won prijzen op het concours van de Stichting Jong Muziektalent Nederland en studeerde vijf jaar geleden cum laude in Utrecht af.

In hetzelfde jaar won ze de persprijs op het Internationaal Vocalisten Concours Den Bosch en ging ze naar Londen voor een operaopleiding aan de Guildhall School of Music and Drama in Londen. ,,In Nederland speelt het een rol waar je studeert, en bij wie. In Londen vond men dat irrelevant. Als een leraar goed is, gaat het met de leerlingzanger immers óók goed. Daarin schuilt veel waarheid. Want eigenlijk ben ik zelf de enige die écht weet hoe mijn stem werkt. Om zó'n geluid te krijgen, moet je zó denken. Enzovoorts. Wat dat betreft is dit een vaag vak. Leren zingen is een persoonlijke zoektocht.''

In Nederland was Van Reisen bij de Reisopera te beluisteren als Clothilde in Bellini's Norma en zong zij dit voorjaar een rolletje in de kameropera Zora D. door de Opera Studio Nederland. ,,Maar verder speelde opera tot nu toe inderdaad geen grote rol in mijn agenda. Ik werk eraan daarin nu verandering aan te brengen. Ik ben in gesprek met de Nederlandse Opera, ben gevraagd te auditeren voor de Bayreuther Festspiele en later dit jaar staan audities in andere operahuizen gepland.''

Op 10 augustus brengt Margriet van Reisen in Den Bosch een programma met Peter Schats zelden uitgevoerde Canto General en de Dichterliebe van Robert Schumann in Nederlandse hertaling van Seth Gaaikema. ,,De Nederlandse tekst is erg goed,maar ik heb er desondanks de nodige moeite mee'', lacht Van Reisen. ,,De teksten van Heine lijken in het Nederlands soms zo ontzettend overdreven! Ik kan probleemloos luisteren naar Ich grolle nicht, maar om `Ik ben niet boos (dat jij een ander koos)' moet ik giechelen uit onwennigheid. Aan het Nederlands als klassieke zangtaal zijn we gewoon niet gewend. Soms moet ik vocaal ook enorm zoeken naar de juiste Nederlandse klanken. Het kost me veel moeite een woord als `verdriet' een beetje normaal te kunnen zingen.''

Margriet van Reisen, Wolko Jordens (piano) en Hang Bing (viool): 10/8 21 uur Theater aan de Parade, Den Bosch. Inl: www.margrietvanreisen.com