Sociaal voelende `generaal' die bijna in kabinet zat

Schiphol ligt in Nederland, maar ook een beetje in de Verenigde Staten, Australië en andere delen van de wereld. De luchthaven heeft namelijk belangrijke deelnames in buitenlandse vliegvelden, met name New York en Brisbane. Schiphol International heet de divisie en sinds vorige week is Victor van der Chijs (42) daarvan de nieuwe directeur.

Vandaag is hij echt begonnen, meteen na aankomst uit New York, waar hij een kleine twee jaar Schiphol USA leidde. Op de luchthaven John F. Kennedy heeft Schiphol een 40-procentsbelang in Terminal 4, de pier die alle internationale vluchten verwerkt.

Van der Chijs zegt drie prioriteiten te hebben: risicospreiding van de Schipholbelangen wereldwijd, minder accent op de luchtvaart en meer op retail, en verbetering van de mondiale positie van Schiphol Amsterdam. Plannen voor nieuwe buitenlandse deelnames heeft hij voorlopig niet.

Van der Chijs maakte een bliksemcarrière bij Schiphol. Hij verliet in 1998 ING om bij Schiphol hoofd communicatie en pr te worden en is nu aan zijn derde baan binnen het bedrijf toe. Als hoofd communicatie heeft hij op de buitenwacht weinig indruk gemaakt. De actievoerders tegen uitbreiding van Schiphol kunnen zich hem niet herinneren. ,,Van der Chijs, zegt u? Nee, niemand kent hem hier'', zegt een zegsvrouw van Natuur en Milieu. Logisch, zegt Schiphol, Victor was communicatiehoofd, geen woordvoerder.

In het bedrijfsleven daarentegen spreekt men vol lof over Victor van der Chijs. Randolph Koppa, zijn vroegere chef bij ING in Hongkong, somt zijn kwaliteiten op: ,,Victor was hardwerkend, serieus, servicegericht, toegewijd en zeer enthousiast.'' Koppa, nu projectmanager voor ING in Taiwan, heeft ook lichte kritiek, al wil hij het zo niet noemen: ,,Victor was een beetje idealistisch. Hij was teleurgesteld als de zaken niet liepen zoals hij wilde.'' De economische crisis in Azië in de tweede helft van de jaren negentig was zo'n teleurstelling en een van de redenen, volgens Koppa, waarom Van der Chijs de bank verliet.

Communicatieadviseur Jan van Ingen Schenau kent Van der Chijs sinds midden jaren tachtig toen beiden bij de gemeente Amsterdam werkten. ,,Hij schreef reisverhalen over Portugal en dat boeide mij. Allebei hebben we een passie voor reizen.'' De twee deelden meer voorkeuren: lekker eten en drinken (,,uit je dak gaan'') en de PvdA. Van Ingen Schenau ging voor Schiphol werken en haalde Van der Chijs in 1998 naar de luchthaven. ,,Op Schiphol heerste toen een machocultuur met mannen als Peter Legro (Transavia) en Martin Schröder (Martinair) en daar wilden we verandering in brengen.'' Volgens Van Ingen Schenau combineerde Van der Chijs ,,een zakelijk instinct met maatschappelijke oriëntatie. Hij wilde vanaf het begin rekening houden met de positie van Schiphol in de samenleving.''

Echt actief in de PvdA is Van der Chijs nooit geworden, maar hij onderhoudt goede contacten met Wouter Bos. Van Ingen Schenau: ,,Als er een regering was gekomen met de PvdA, dan had Victor een goede kans gehad op een kabinetspost. Hij stond op het lijstje van de partij, ik denk voor Economische Zaken, en ik vermoed dat hij `ja' had gezegd.''

Roland van der Vorst van reclamebureau FHV maakte Van der Chijs mee in zijn begintijd bij Schiphol. ,,Hij straalt daadkracht uit, is erg ambitieus en heeft één hoofddoel: resultaat.'' Van der Chijs heeft een uitgesproken mening, zegt Van der Vorst. ,,Hij treedt op als een generaal. Als je het niet met hem eens bent, heb je het lastig, want hij is zeer dominant.''

Van der Vorst constateert een zeker ongeduld bij Van der Chijs: ,,Hij verveelt zich snel in een baan''. Hij verwacht daarom dat Van der Chijs maar een paar jaar directeur Schiphol International zal blijven. ,,Victor hoort in de boardroom thuis. Dat hoeft niet noodzakelijkerwijze bij Schiphol te zijn, hij kan overal terechtkomen.''

Maar ING, New York en Schiphol kunnen Van der Chijs uiteindelijk gestolen worden. Aan Van Ingen Schenau verklapte hij zijn ideaal: een schitterend hotel beginnen aan de onbekende kust van Vietnam.