Euthanasie

In hun artikel `Euthanasie tot moord erop volgt' (NRC Handelsblad, 24 juli) pleiten de Duitse artsen Oduncu en Eisenmenger ervoor nodeloos lijden te voorkomen met pijnbestrijding en andere vormen van palliatieve zorg.

Zij beschuldigen de Nederlandse artsen ervan valse overlijdensakten op te stellen door een natuurlijke doodsoorzaak te vermelden in de gevallen dat er toch sprake is geweest van actieve stervenshulp. Sinds bekend is en dat is toch minstens al een jaar of zes dat de westerse mens in het jaar voor zijn overlijden gemiddeld meer medicijnen gebruikt dan in alle voorafgaande jaren samen, vind ik het niet gepast om het begrip `natuurlijke' dood nog te hanteren.

De verklaringen die de Duitse artsen opstellen na het overlijden van hun palliatief verzorgde patiënten zijn niet minder vals dan die van hun Nederlandse collega's na het plegen van euthanasie: het is vrijwel niemand nog gegund om een `natuurlijke' dood te sterven. En mocht de dood toch natuurlijk genoemd worden, dan was de laatste levensfase dat zeker niet!

Veel medische interventies doen me afvragen waarom een mens niet gewoon dood mag gaan: als we de natuur op zijn beloop lieten, dan werd zowel euthanasie als palliatieve zorg overbodig.