Dure dames

De Achterpagina is deze zomer op zoek naar extremen. Vandaag een `chique' bordeel.

Voor een snelle wip komen ze hier niet, zegt Yvonne, meestal blijven de gasten langere tijd. Yvonne is manager van het erotisch relaxbedrijf Postillon Bar. In de lounge van Postillon Bar is het vanmiddag koel en rustig; het is nog bouwvak in Limburg. De aanwezige meisjes zijn aan het werk.

Eigenlijk is Postillon Bar een bordeel, maar dat is zo'n beladen woord, zegt Yvonne. Zelf wil de bedrijfsleidster liever niet met haar achternaam in de krant, want ,,ik kom hier uit de buurt''. De voormalige boerderij is gevestigd in het rustieke Limburgse Linne, zo'n 40 kilometer van Maastricht.

Postillon Bar is lid van de Excellent Groep, een club waarbij zo'n 20 exploitanten van exclusieve luxe bordelen zijn aangesloten. ,,Als je kijkt naar faciliteiten, zoals de aanwezigheid van bubbelbaden in elke kamer, kan je zeggen dat wij tot de meest luxe clubs van het land behoren'', zegt Leo de Klein, oprichter van Postillon Bar, en tevens voorzitter van de Excellent Groep. ,,Wij hebben hier ook meer ruimte dan onze branchegenoten in Amsterdam of Rotterdam.''

Wie binnenkomt bij de Postillon Bar, moet een veiligheidssluis door: eerst gaat de zware toegangsdeur open, daarna loop je langs een metaaldetector, waarna, als de voordeur dicht is, de tweede deur opengaat. Het camerasysteem geeft bovendien de mogelijkheid om lastige klanten sowieso niet toe te laten. Een stevige portier is niet aanwezig en ook niet nodig. ,,Vrouwen zijn negen van de tien keer beter in het oplossen van problemen dan mannen'', zegt Yvonne. De lounge van Postillon Bar doet denken aan de lobby van een duur hotel. Sobere sfeerverlichting, een bar en comfortabele leren fauteuils bepalen het beeld. ,,Je mag hier ook gewoon een biertje komen drinken'', zegt Yvonne. De prostituees zien vanuit de kantine, via monitoren, welke klanten er binnen komen. ,,Als je buurman binnenkomt, en je hebt daar geen zin, dan blijf je lekker zitten.''

Vervolgens gaan de dames aan de bar zitten en worden voorgesteld aan de gast of gasten. De klanten komen vaak in groepjes van vier, vijf. Meestal zijn het zakenmannen. ,,Als je met te veel mensen komt, en er zijn niet genoeg dames aanwezig, dan blijven er een paar mannen over. Dan willen de anderen ook niet, want dan worden ze chantabel'', legt Yvonne uit. De slimme zakenman komt volgens haar gewoon, na een middagje golfen, met relaties waarvan hij zeker weet, dat zij `er' wel voor gaan. 70 tot 80 procent is vaste klant. Negen luxe kamers telt het bedrijf. Elke kamer heeft een bubbelbad, een douche en toilet. Voor iedere nieuwe gast wordt het massagebad steeds weer gevuld met vers water. ,,Geen zwembadwater, want onze cliënten kunnen niet thuiskomen met chloorluchtjes. ,,Vrouwen ruiken alles'', zegt Yvonne.

De kamers zijn ruim en smaakvol ingericht. Omvangrijke spiegels boven de bedden ontbreken. Sommige kamers hebben twee tweepersoonsbedden. Bij de wastafels vindt de gast een fles met mondwater en flacons met scheerschuim en douchegel van Nivea, omdat die een ,,neutrale geur'' hebben. Condooms liggen naast het bed, waar ook een fles massageolie te vinden is.

De kamerhuur voor een uurtje bedraagt 80 euro. De prostituees zijn gemiddeld rond de 25 jaar. Zij spreken zelf de prijs af met hun klanten. ,,Daar staan wij volledig buiten.'' Hun uurtarief ligt rond de 100 euro, zegt Yvonne. Klanten die wat willen `feesten' kunnen met hun dame aan de overkant van de Postillon Bar terecht. Daar bevindt zich de Party Farm, met duurdere kamers, een zwembad, en een ruimte waar drie tweepersoonsbedden op rij staan. ,,Het zijn eigenlijk bedstedes. In een club waar veel aan seks wordt gedaan, moeten de bedden stevig zijn.''