Amsterdams Parade-publiek bekijkt zichzelf

Een eenzame, gezette man leegt zijn fles rosé in een plastic glas en slaat het achterover. Begeleid door trieste muziek staart hij naar het resultaat van zijn daad. Pas als hij merkt dat hij gezien wordt, begint voorzichtig zijn hoofd te swingen. Zijn oren, wat naar voren gedrukt door zijn smakeloze bril, bewegen aarzelend mee en als de man vanuit zijn ooghoeken heeft vastgesteld dat hij nog steeds in het vizier is, staat hij in een verrassend vloeiende beweging op en begeeft zich demonstratief heupwiegend naar de draaimolen.

De kenners herkennen de plek direct: het reizend theaterfestival De Parade. Het festival is neergestreken in Amsterdam, de laatste pleisterplaats voor de herfst. Rotterdam, Den Haag en Utrecht zijn al met groot succes bezocht, maar zo'n eerste Amsterdams weekend blijkt toch nog even wennen. Ondanks de warme zon kijken de meeste Amsterdammers de kat uit de boom en ook de artiesten hebben wat moeite de sfeer op te peppen. Er zijn zieken, diverse shows worden op het laatste moment geannuleerd of de spelers worden op het nippertje vervangen door snel opgetrommelde collegae. Zelfs de jonge monnik in pij die vraagt of voorbijgangers wel eens ,,een schouderklopje van God hebben gehad'', lijkt er zelf niet erg in te geloven.

De bezoekers komen wel, maar ze gaan de tenten niet in. Liever dansen ze met koptelefoons in de `stille disco' of vergokken hun geld bij de `catacloppe', een onnavolgbare paardenrace met veel gerammel. De rest van het publiek houdt zich bezig met hapjes, bier en sangria. Zelfs de blonde deernes van Edelweiss, die goede pers hebben gehad en eerder volle zalen ontvingen, moeten nu bikkelen om een handjevol publiek in hun hete berghutje te krijgen. Het zweet staat ze op het voorhoofd tijdens het jodelen.

Ook Snorder, een voorstelling van theatergroep Cosmic die nieuw is op de Parade, loopt nog niet gesmeerd. Snorder is een soap in drie delen. In het weekend zijn ze alledrie achter elkaar te zien. Maar alleen de echte soapjunk heeft daar zin in, na het meemaken van het eerste deel vol stroef gekanker op de ,,allochtone ellendelingen'' van het illegale taxibedrijf in Zuidoost. Ze staan er ook onwennig, de mannen die nooit voor elf uur beginnen met zwartrijden en zwarte moppen tappen. Die grappen mogen blijkbaar omdat ze zelf zwart zijn, maar het is de vraag of een slechte grap er met vet Surinaams accent beter op wordt.

Dan maar terug naar de bar, waar ondertussen tal van mannen mooi om zich heen zit te kijken. De helft belt mobiel, de andere helft loert quasi nonchalant naar de voorbijgangers. Want dat is de belangrijkste bezigheid op de Parade: loeren naar anderen. Bezoekers van de voorstelling Voyeur kunnen dat allemaal live aanschouwen. Een zwervende cameraman filmt tijdens de voorstelling de mensen op de Parade. Toeschouwers in de tent zien zijn tocht op een scherm en de beelden worden begeleid door het trio van de zoetgevooisde Lilian Hak, die er muziek bij heeft gecomponeerd. De beelden zijn beter dan buiten: het zweven in de Parademolen, de eenzamen, de mooie mensen, het feestgedruis. Voyeur is de perfecte voorstelling voor de bezoeker die wel theater wil zien, maar tegelijk bang is iets van het flaneren te missen. Als er tijdens de voorstelling nu ook nog een biertje zou worden geserveerd dan kon men hier de rest van de avond blijven zitten. Lekker warm, veilig en overzichtelijk. Wat wil een Paradevoyeur nog meer.

Voorstellingen: Snorder en Voyeur tijdens De Parade. Gezien 3/8 Martin Luther King Park, Amsterdam. De Parade duurt t/m 17/8. Inl. 033-4654555 of www.deparade.nl